آیا میوه تولید اسید می کنند؟ | اسید های طبیعی و ارگانیکReviewed by Mehdi kh on Jul 7Rating: 5.0

آیا میوه ها اسیدساز هستند؟ خیلی ها به غلط میوه های ترش را اسیدساز و خطرناک میدانند. این جماعت سرکه و اسید شیر را همراه با میوه های ترش در یک طبقه قرار میدهند. بزرگترین اشتباه این اسیدشناسان این است که ترشی طبیعی میوه ها را با ترشی (سرکه) که بر اثر تخمیر و فعالیت باکتریها تولید می شود یکی می دانند. آنان خود غذای پخته، دانه ها و محصولات تهیه شده از آنها و انواع چربی ها را که همگی تولید کننده اسید هستند، مصرف می کنند و آن وقت درباره میوه ها و اسیدی بودن آنها نظر میدهند.

صد سال پیش دکتر آوانسیان چنین اظهار کرد

«اسیدهای طبیعی و ارگانیکی که در میوه ها وجود دارد، مواد زمینی انبار شده در بدن را، که بر اثر خوردن نان و غلات بر جا مانده است، حل می کنند نه دندان ها و استخوان ها را و از این طریق انسان جوان می شود.» من خودم از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲ آزمایش های بیشماری در این باره انجام دادم. به غیر از تمشک وحشی و بعضی آلوها، تمام میوه ها پس از هضم خاکستری قلیایی بر جا می گذارند. ادرار اول صبح کسانی که میوه خوار هستند، ثابت می کند که PH آن ۵ / ۷ (قلیایی) است. اگر در غروب مقداری نان بخوری، خواهی دید که PH ادرار صبح به ۵/ ۵ (اسیدی) نزول می کند. کسی که در این باره اظهار نظر می کند، باید بدنی پاک داشته باشد. در کارخانه های کنسروسازی سیب پخته را با مواد قلیایی غیر طبیعی و غیر ارگانیک مخلوط می کنند. در این قوطیها تکه های سیب چقدر بدمزه و مزخرف می شوند، به خصوص که شکر هم که تولید اسید می کند بدان اضافه می کنند. آن وقت بیماران بدبخت باید از محتویات این قوطیهای سمی و کاملا اسیدی بخورند و انرژی بگیرند.

تمام مواد شیمیایی مرده و غیر طبیعی و مصنوعی برای بدن غیرقابل استفاده هستند

آنها خود را در بافتها ذخیره می کنند، مانند مواد معدنی غیرطبیعی که به صورت آب معدنی در بازار فروخته می شود. بدن ما علاوه بر آشغالهای مواد غذایی، این آب معدنیهای غیرقابل استفاده را نیز باید بی ضرر کند و از خود بیرون بفرستد. آن وقت انسان باید با بیماری های ناشی از ازدیاد اسیداوریک درد و عذاب بکشد. مواد غذایی حیوانی کلسترول را بالا می برند و اوره را نیز افزایش می دهند. انسان تنها موجودی است که تحت فشار بیماریهای اسیداوریکی قرار دارد. حیوانات گوشت خوار صاحب رودهای کوتاه هستند که در مدت زمانی کوتاه گوشت را هضم و جذب می کنند و سموم آن را بیرون می فرستند. همچنین این حیوانات صاحب آنزیمی به نام اوریکاز هستند که اسید اوریک را حل می کند. اما انسان این آنزیم را ندارد که از طریق آن گوشت حیوانات را برای خود قابل استفاده کند. البته حیوانات گوشت خوار برای تعادل محیط اسیدی و قلیایی بدن خود استخوان نیز می خورند تا بدین ترتیب اسید اضافی را متعادل کنند. گوشت اصلا کلسیم ندارد و برای همین است که سگ این همه استخوان دوست دارد.

یک گرم اسید اوریک به هفت تا هشت لیتر آب احتیاج دارد تا رقیق شود. حالا بدن باید نمک مصرف شده را حل کند یا اسید اوریک را؟ هر دو سم هستند و باید حل و دفع شوند. آبگوشت که شبیه اسیداوریک است، هردوی این مواد سمی (نمک و اسیداوریک) را دار است. هنوز آدمهایی پیدا می شوند که آبگوشت را غذایی انرژی زا می دانند. آنها بعد از مصرف این سموم احساس گرما می کنند، اما هرگز نمیدانند که بدن حداکثر تلاش خود را به کار می برد تا این سموم را هرچه سریع تر به خارج بفرستد و این بزرگترین اتلاف انرژی است. حالا مجسم کن که اگر تخم مرغ هم با این آبگوشت مصرف شود، آن وقت هم کلسترول به غذایت اضافه کرده ای و هم چربی موجود در زرده تخم مرغ را.

امروز شعور سیاسی آنجا نیست که قدرت سیاسی وجود دارد، بلکه باید افرادی روشنفکر و با اطلاع از گروههای غیر وابسته و غیررسمی تشکیل شوند تا بتوانیم جلوی فاجعه را بگیریم. هرمان هسه من می خواهم ضمیمه ای به کتاب قوانین طبیعی تغذیه، اثر دکتری آلمانی به نام راینهار داشتاینتل، اضافه کنم که در سال ۱۹۵۲ نوشت: «من اکنون اصولی ترین و طبیعی ترین شکل تغذیه، یعنی میوه خواری را مهمترین اصل تغذیه می دانم. سبک مغزانی که خود را به عنوان دانشمند و روشن فکر مطرح کرده اند، نمی توانند بفهمند این میوه های خوشمزه و گوارا چه هستند. آنان گمراهانی هستند که عمر خود را بیهوده تلف می کنند و فقط این را فهمیده اند که انسان متمدن کنونی را چنان باید کوک کرد که مانند عروسک کوکی بدون اجازه پزشک حتی میوه هم نخورد. تازه اگر اجازه خوردن را هم به او بدهند، خواهد پرسید که آقای دکتر، پخته بخورم یا خام؟

اما این مردم ترسو نمی پرسند که این سموم شیمیایی که خورده یا تزریق می شود، بعدا چه عوارضی به بار خواهد آورد؟ اشخاص سالم و بیمارانی که ناراحتیهای معده، روده، صفرا، جگر، کلیه یا مرض قند دارند، باید انواع میوه مصرف کنند.» ادعای پزشکانی که معتقدند بیماران قندی باید خیلی کم میوه بخورند و فقط می توانند مقدار کمی مواد نشاسته ای مصرف کنند، نادرست است. در بخش «آیا مرض قند درمان پذیر است» این کتاب، در این مورد توضیح داده شده است. واپس گرایی معنایی دیگر برای اقدامها و عملکردهای منطقی است. در اینجا با دو نوع نظریه درباره میوه خواری روبه رو می شوی؛ اولی نظریه زیست شناسی است که دارو می فروشد، دومی ناشی از تجربیات وسیع و گسترده پزشکی است که فقط مصرف میوه را به بیمارانش توصیه می کرده است بی آنکه پولی دریافت کند. حتی دانشمندان و پژوهشگران نیز نمی توانند خود را از شر پختنیها آزاد کنند و تندرستی واقعی برایشان رؤیاست.

آنها در فکر سودی هستند که قرصهای شیمیایی برایشان به ارمغان می آورد. حتی تمام مواد به اصطلاح شفابخش گیاهی هم برای بدن مزاحمت ایجاد می کنند و مانع اعمال خوددرمانی جسم می شوند. این جماعت مواد شیمیایی خوار که ضد میوه خواری هستند بی آنکه خود مدتی طولانی میوه خواری را تجربه کرده باشند، به هیچ عنوان اجازه نمیدهند کسی به گوشت استیک و تولیدات قابلمه شان توهین کند! اینها مثل بسیاری دیگر از مردم، جز درد و غم حاصلی از زندگی نخواهند برد، حتی اگر پول زیادی از فروش دارو جمع کرده باشند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

3 + 2 =