ده سال پیش مادرم پس از مدتها درد و رنج با بیماری سرطان سینه درگذشت. او دارای گروه خون A و تنها فردی در خانواده بود که برخلاف قاعده هر غذایی را که دوست داشت، می خورد. مادر من اسپانیایی الاصل بود و از عادات غذایی مناطق مدیترانه ای یعنی انواع گوشت، گوشتهای دودی و سالاد پیروی می کرد؛ زن فوق العاده ای بود و من در طول بیماری او شاهد بودم که چگونه با مرگ دست و پنجه نرم می کند و در ذهنم مجسم می کردم که سلولهای سالم بدنش چطور مورد تهاجم قرار می گیرند و سیستم ایمنی بتدریج از بین می رود. علی رغم مصرف انواع داروها و حتی شیمی درمانی در انتها هیچ راهی برای نجات او وجود نداشت.

سرطان پیروز شد

بیماری سرطان

پس از مرگ او بارها به اسرار این بیماری اندیشیدم. اغلب فکر می کردم اگر از رژیم غذایی گروه خون خود پیروی می کرد شاید چنین سرنوشتی نمی داشت یا اصولا از نظر ژنیتکی توانایی مبارزه با آن را نداشت. به خاطر او هر چند دیگر نیست پاسخ بسیاری از سؤالهایم بخصوص درباره سرطان سینه را یافتم. مهمترین سؤال این است که آیا اصولا امکان ایجاد و رشد سرطان در بعضی گروههای خونی بیش از دیگر گروههای است؟ جواب آن مسلما مثبت است. براساس شواهد، بدون شک گروههای خونی A و AB در معرض خطر بیشتر ابتلا به سرطان هستند و امکان نجات آنان نیز کمتر از گروههای خونی O و B است.

گروههای خونی O و B به مراتب کمتر دچار سرطان می شوند، اما علت آن مشخص نیست و هنوز اطلاعات کافی در این زمینه وجود ندارد. شاید سرنخهای مهم در فعالیت پادگنها و پادتنها در گروههای مختلف خونی باشد که به هر حال نیاز به آزمایشات بیشتری دارد. سرطان خون و ارتباط آن با گروه خون یکی دیگر از معماهای لاینحل است. دارا بودن گروه خون A و یا AB لزوما به این معنا نیست که شخص حتما به سرطان مبتلا می شود و یا اگر کسی دارای گروه خون O و یا B باشد به طور قطع از ابتلای به انواع سرطان مصون خواهد ماند. عوامل فراوانی همانند عامل ژنتیک، اثر اشعه رادیواکتیو یا مواد شیمیایی بیماری زا تأثیر دارند.

این گونه عوامل از گروه خون کاملا مجزا هستند. مثلا کشیدن سیگار بتنهایی عاملی است در ابتلا به این بیماری خطرناک، بخصوص اگر شخص مستعد ابتلاء به آن باشد. تحقیقات بی شماری درباره رابطه ملکولی بین گروه خون و سرطان انجام شده است، اما در تمامی این تحقیقات آنچه نادیده گرفته شده میزان شانس نجات افراد با گروههای خونی مختلف در برابر انواع خاص این بیماری است. ارتباط واقعی گروه خون و سرطان در میزان مقابله و استقامت در برابر مرض است تا وقوع آن که بین انواع گروههای خون تفاوت دارد و شاید این ارتباط به لکتینها مربوط باشد.

 ارتباط بیماری و لکتین

سرطان پروستات

 به گفته شکسپیر (گاه روح خوبیها در زشتیها نهان است). در بعضی مواقع برای معالجه انواع بیماری از روشهای شیمی درمانی استفاده می کنند که همانند بکارگیری سم است و گاهی مؤثر هم واقع می شود. از لکتین ها در هنگام بروز سرطان می توان به دو صورت استفاده کرد، می توان از آنها به منظور ایجاد چسبندگی سلولهای سرطانی سود برد و دیگر تجهیز کردن سیستم ایمنی برای حفظ سلولهای سالم. در شرایط عادی تولید سطح قند سلولی کاملا کنترل شده است، اما در سلولهای سرطانی چنین نیست. سلولهای سرطانی قادر به تولید قند سطحی خود نیستند و اغلب میزان بیشتری از آنچه باید تولید می کنند و به همین دلیل اگر با لکتین مناسب برخورد نمایند، بسیار آماده تر از سلولهای طبیعی برای درگیر شدن با آن هستند.

هنگامی که سلولهای سرطانی با لکتینهای مخرب آمیخته می شوند و تشکیل سلولهای سرطانی می دهند، فقط زمانی سیستم ایمنی عکس العمل نشان می دهد که تعداد آنها به میلیونها رسیده و به صورت توده سرطانی درآمده اند. در این موقعیت پادتن ها توده سرطانی را تشخیص داده و آماده منهدم کردن آن می شوند. جست و جو و انهدام این سلولها معمولا برعهده سلولهایی است که همچون زباله روب عمل می کنند و در کبد تولید می شوند. لکتینهایی که در مواد خوراکی یافت می شوند در صورتی که برای گروه خون مضر باشند، می توانند سطح سلولهای سرطانی را در بدن کسانی که مستعد ابتلا به آن هستند، بپوشانند و پس از چسبندگی به آنها به مرور توده های انبوه سرطانی را به وجود آورند. بنابراین با دانستن گروه خون و انتخاب الکتینهای مناسب و پیروی از رژیم مناسب گروه خون، می توان وسیله مؤثری برای مبارزه و در نهایت نجات از انواع این بیماری است به دست آورد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *