کار ساده ای است که تأثیر غذاهای خاص را بر خلق وخو و انرژی تان در طول یک روز عادی ندیده بگیرید. با وجود این، وقتی که دانشمندان ارتباط بین رژیم غذایی و سلامت روانی را کشف کردند، معلوم شد که انواع خاصی از غذاها می توانند انرژی شما را در یک روز معین افزایش یا کاهش دهند. به عنوان نمونه، غذاهای چرب می توانند شما را کسل و بی حوصله کنند.

یک پژوهش نشان داده است که افرادی که غذاهای حاوی اسیدهای چرب ترانس بالا مصرف می کنند به صورت واضحی پرخاشگرترند. آنها همچنین تحریک پذیرتر و زودرنج ترند. این یافته ها یکی از محققان را واداشت تا پیشنهاد دهد مؤسسه هایی که با آموزش سروکار دارند، مانند مدرسه ها یا زندانها و بازپروری ها، باید در مورد سرو کردن غذاهای چرب تجدید نظر کنند، چراکه آثار زیان آور آن ممکن است از فردی که این غذاها را مصرف می کند فراتر رود و « دیگران را که با او در تماس اند نیز تحت تأثیر قرار دهد ».

برای مشاوره در زمینه لاغری و کاهش سایز کلیک کنید.

علاوه بر این، مطابق با نتایج بررسی ها، مصرف اسیدهای چرب ترانس و اشباع شده در طول زمان خطر ابتلا به افسردگی را تا ۴۸ درصد بالا می برد. خوردن غذای فوری و نان و کیک و شیرینی های پخته شده در فر نیز، حتی اگر در مقادیر کم مصرف شود، نتایج مشابهی در بالا بردن میزان افسردگی دارد. این غذاهای راحت، با وجود همه این مسائل، هیچ راحتی واقعی را در پی نخواهند داشت و حتی چرخه افسردگی را سرعت نیز می بخشند. اگر وقتی دچار استرس می شوید برای خوردن غذاهای ناسالم اشتیاق پیدا می کنید، تلاش کنید تا در دام آنها نیفتید. بد غذا خوردن می تواند یک روز بد را خراب تر هم بکند.

اگر یک روز مرخصی می گیرید و به خود استراحت می دهید جهت یک شروع خوب، برای صبحانه آب گوشت یا بیسکوئیت نخوريد. قبل از این که یک ناهار سنگین سفارش دهید، ببینید آیا می توانید از پس حالتی که یک دانشمند آن را «خماری بعد از خوردن غذای چرب» نامیده است، بربیایید؟ و این امکان را همان طور که دانشمندان در حال تحقیق دربارة آن هستند در نظر بگیرید که شام سنگین و ناسالم می تواند میزان تنش بین شما و همسرتان را بالا ببرد. هر زمان که تصمیم می گیرید چه غذایی بخورید، این انتخاب به صورتنامحسوسی روزهای شما و تعاملاتتان با دیگران را شکل می دهد. خوشبختانه خوردن غذاهای درست و بجا می تواند خلق و خوی شما را در مسیر صحیح بیندازد. محققان می گویند روزهایی که میوه و سبزی های بیشتری میل می کنید، آرام تر، خوشحال تر و پرانرژی تر از مواقع عادی هستید.

مغزتان را به پیاده روی ببرید

مغز به دنبال ورزش بهتر کار می کند. گروهی از محققان ایرلندی این نکته را با یک آزمایش نسبتا ساده کشف کردند. آنها از عده ای از دانشجویان خواستند ردیفی از عکس هایی را که به سرعت از روی صفحه نمایش کامپیوتر رد میشد نگاه کنند؛ هر عکس شامل صورت یک غریبه و یک اسم بود. پس از استراحتی کوتاه، دانشجویان تلاش کردند تا نام عکس هایی که از یک طرف صفحه کامپیوتر به سمت دیگر رژه می رفتند به یاد آورند. بعد از آزمایش اولیه، از نیمی از داوطلبان خواسته شد تا سوار تردمیل شوند و با سرعت بالا تا جایی که از پا بیفتند، رکاب بزنند. افراد دسته دوم به مدت ۳۰ دقیقه آرام و بی حرکت نشستند. سپس هردو گروه برای آزمایش مجدد برده شدند تا ببینند این دفعه آنها چند اسم را به خاطر می آورند.

دانشجویانی که ورزش کرده بودند نتایج به مراتب بهتری نسبت به دفعه اول نشان دادند. در گروهی که تحرکی نداشتند هیچ پیشرفتی دیده نشد. به عنوان بخشی از تحقیق، دانشمندان نمونه های خون دانشجویان را هم جمع آوری کردند که با بررسی آنها توضیح زیست شناختی جالبی برای بالا رفتن میزان حافظه در افرادی که ورزش کرده بودند یافتند. دانشجویان این دسته، بلافاصله پس از ورزش کردن، مقدار بسیار بالاتری از پروتئینی خاص به نام «نوروتروفين» مشتق از مغزيا BDNF  در خون شان داشتند. این پروتئین باعث سلامت سلول های مغزی می شود.

براساس این تحقیق و دیگر پژوهش هایی که در این عرصه انجام شده است، ورزش بلافاصله روی حافظه اثر مثبت می گذارد. اگر زمانی که مغز چیزی را به منظور یادگیری پردازش میکند به دنبالش فعالیت فیزیکی نداشته باشید، احتمالش خیلی کمتر است که بتوانید این اطلاعات را در ذهن تان نگه دارید. اگر ابتدا یاد بگیرید و سپس تحرک داشته باشید، زمانی که به این معلومات نیاز دارید خیلی بهتر آن را به خاطر خواهید آورد.

 پیاده روی به میزان یک مایل (تقریبا معادل5/1 کیلومتر) و برای شش روز در هفته می تواند جلوی زوال مغز را بگیرد. در قسمتی از یک پژوهش در جریان که تا به حال به مدت ۲۰ سال ادامه داشته است، محققان ارتباط بین میزان تحرک بدنی و ساختار مغزی را در ۴۰۰ نفر تجزیه و تحلیل کرده اند. این پژوهشگران ابتدا مقدار مسافتی را که داوطلبان هر هفته پیاده روی می کردند اندازه می گرفتند. سپس از کل شرکت کنندگان،MRI  سه بعدی به عمل می آمد که تغییر در اندازه حجم مغز آنها را مشخص می کرد. کاهش حجم مغز به معنی مرگ سلول های آن است.

این پژوهش به ما نشان میدهد که میزان بالای فعالیت فیزیکی به طور پیوسته با حجم بیشتر مغز نسبت دارد. بزرگسالانی که در این مطالعه شرکت کرده بودند، در عین حال هیچ علامتی از عیوب و آسیب های شناختی نداشتند، کافی بود یک مایل در روز راه بروند تا حجم مغزشان را حفظ کنند، و این کار به طرز قابل توجهی خطر زوال شناختی را در آنها تقلیل می داد. مطالعات دیگری نیز نشان داده است که مقادیر مشابهی از فعالیت فیزیکی خطر مرگ زودهنگام را لااقل ۲۰ درصد کاهش   می دهد. علاوه بر همه فایده های روشن و واضح پیاده روی، نظیر افزایش سریع انرژی وسرحال شدن مغز، این کار برای حفظ توانایی شناختی شما همچنان که پا به سن می گذارید، الزامی است. برای سوخت رسانی به خلاقیت تان درحال حاضر و جلوگیری از کاهش حافظه در طول زمان پیاده روی کنید.

برای مشاوره در زمینه لاغری و کاهش سایز کلیک کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سه × یک =