جذب مواد لازم و دفع مواد زائد انجام می شود شامل دو مرحله اصلی است.

  • در مرحله اول سلول ها مواد غذایی را جذب می نمایند و آنها را به صورت مواد شیمیایی ترکیبی در می آورند و به عنوان جزئی از ساختمان پروتوپلاسم در خود ذخیره می کنند.
  • در مرحله دوم، که به مرحله کاتابولیسم موسوم است، سلول ها مواد پروتوپلاسمی خود را تجزیه کرده، سوزانیده و فضولات حاصل را در محیط داخلی بدن دفع می کنند.

اگر بدن نتواند کربوهیدرات ها را به درستی جذب، هضم و دفع کند، پس آن را به چربی تبدیل کرده و ذخیره می کند. معمولا عدم تحمل کربوهیدرات در کسانی دیده می شود که شکم های بسیار برآمده و بزرگ یا بیماری اوبیس دارند. همچنین کسانی که بیماری دیابت، صرع یا آلزایمر دارند نیز از آن دسته از افراد هستند که بدنشان تحمل کربوهیدرات ها را ندارد، حتی اگر لاغر باشند. معمولا وقتی این افراد مصرف نان، برنج، شیرینی و میوه را قطع می کنند، علائم بیماری شان کم می شود و در بسیاری موارد کاملا بهبود می یابند.

برای مشاوره در زمینه لاغری موضعی با متخصصان ما تماس بگیرید.

جذب پروتئین چگونه انجام می شود؟

پروتئین از زنجیره های بلندی که از ۲۰ نوع مختلف از آمینواسیدها ساخته شده، تشکیل شده است که بدن از آنها برای ساخت و حفظ بافت هایی مانند تاندون ها، استخوان ها، مو و ناخن و ارگان هایی مانند عضلات یا کلیه ها استفاده می کند.

در ضمن آمینواسیدها در ساختن آنزیم ها و گیرنده های سلولی نقش مهمی دارند. بعضی از هورمون ها نیز پروتئین هستند، مانند انسولین که عضلات و چربی های بدن را تحریک می کند تا گلوکز را دریافت کنند. ا تمام پروتئین بدن، چه در خون و چه در عضلات، مغز و یا در استخوانها، همیشه و به طور مداوم در حال تغییر و تبدیل هستند.

این به دلیل آن است که بافت هایی که دارای پروتئین هستند، به طور پیوسته در حال ترمیم و بازسازی خود می باشند. اگر در یک روز، یک هفته و یا یک ماه، بدن به اندازه کافی پروتئین دریافت نکند، بعضی از شبکه های بافتی شکسته می شوند تا از آمینواسیدهای بازیافته آن برای حفظ ساختارهای حیاتی بدن استفاده کنند.

به عنوان مثال

 اگر جوانی هنوز در حال قد کشیدن و یا در حال ساختن عضلات باشد، قطعا میزان موردنیاز پروتئین دریافتی این فرد باید افزایش پیدا کند تا بافت های دیگر بدنش شکسته نشود.

آخرین راهنماهای تغذیه در دنیا پیشنهاد می کنند که افراد بالغ باید برای هر کیلوگرم وزن بدنشان هشت دهم گرم در روز پروتئین مصرف کنند. این رقم برای کودکان و نوجوانان در سنین بلوغ و همچنین در زنان حامله بیشتر اعلام شده است. آمار نشان می دهد مردم کشورهای پیشرفته بیشتر از نیاز روزانه شان پروتئین مصرف می کنند، مگر گیاهخواران و یا کسانی که اهمیتی به غذایشان نداده و بیشتر از غذاهای آماده بیرون تغذیه می کنند. پرسش هایی که در مورد پروتئین مطرح می شود.

  • اول این است که آیا این میزان اعلام شده کافی است؟
  • اگر نیست چقدر لازم است؟
  • دوم آنکه چه مقدار مصرف اضافه پروتئین زیاد است؟

جواب به این سؤال ها ساده نیست، چون گذشته از کودکان و زنان حامله، این میزان بسته به فاکتورهای متفاوت برای افراد در شرایط خاص است.

 از جمله شرایط خاصی که نیاز به افزایش مصرف پروتئین را بالا می برد، شامل افرادی می شود که برای لاغر شدن دارای یکی از رژیم ها هستند، افرادی که دچار یکی از بیماریهای التهابی یا بیماری های خاص هستند، افرادی که در مرحله نقاهت از یک بیماری به سر می برند، به خصوص آنهایی که برای مدتی یکی از بافت هایشان را از دست داده بودند، افرادی که به نوعی دچار قحطی مواد غذایی بوده اند، و یا کسانی که بیماری های وخیم و طولانی داشته اند.

دکتر جف ولک می گوید:

«از فاکتورهایی که نیاز بدن به مصرف بیشتر پروتئین را بالا می برد، زمانی است که میزان مصرف کربوهیدرات در طی یک روز زیر ۵۰ گرم باشد. مطالعات اخیر نشان میدهد که وقتی مصرف کربوهیدرات را کم کرده و چربی را جایگزین آن می کنیم، عملکرد بدن در استفاده از پروتئین کاهش می یابد.

به عبارتی در ابتدای رژیم کیتوجنیک وقتی مصرف غذاهای نشاسته ای در برنامه غذایی محدود می شود، باید پروتئین بیشتری برای حفظ عضلات و بافت های پروتئینی بدن مصرف شود. بعد از چند هفته بدن با مصرف کم کربوهیدرات سازگار می شود و به خوبی پروتئین را دریافت و استفاده می کند.

در نتیجه، زمانی که بدن کیتو – سازگار شد، نیاز آن برای پروتئین نباید بیشتر از مقداری باشد که رژیم غذایی قبلی رعایت می شده است.»

او ادامه می دهد:

 «بدن انسان نمی تواند با مصرف بیشتر پروتئین خود را وادار کند که عضلات بیشتری بسازد. عضلات زمانی ساخته می شود که در حال ورزش کردن هستیم و میزان کافی پروتئین در زمانی مشخص به بدن می رسد. هیچ آزمایشی تابه حال نشان نداده است که مصرف بیشتر از ۱ / ۵ گرم پروتئین برای هر کیلو وزن بدن باعث بالا رفتن سنتز، یا بهتر ساخته شدن پروتئین می شود.

به عبارتی برای یک مرد ورزشکار با قد یک متر و ۷۷ سانتیمتر، متوسط قد مردها آمریکایی، ۱۰۰ گرم پروتئین در روز کافیست. البته ورزشکاران حرفه ای استثنا هستند و در زمان مسابقات، وقتی پروتئین بیشتری مصرف می کنند، اجرای بهتری دارند. و به طور کلی مصرف روزانه بالاتر از ۳۰% پروتئین موردنیاز، حال عمومی بدی به افراد می دهد.» متأسفانه رژیم های کم کربوهیدرات معروف به رژیم های پرپروتئین هستند و قبل از این گفته شد که این اشتباه تلقی شده است؛ چون در حقیقت میزان پروتئین همان است که در رژیم عادی مصرف می شود.

 علت این تصور اشتباه این است که غذاهای پروتئینی مثل گوشت های پرچرب، تخم مرغ، مرغ سرخ شده، تن ماهی، همبرگر و حتی استیک بدون چربی، دارای درصد چربی بیشتری هستند تا پروتئین بیشتری داشته باشند.

 مصرف کافی پروتئین یک نکته بسیار کلیدی در رژیم غذایی کی توجنیک است، علت آن است که پروتئین زیاد باعث ترشح مقداری انسولین می شود و همان طور که میدانیم در حضور انسولین بدن کیتون تولید نمی کند.

 البته مقداری از پروتئین در بدن از طریق کوتاه کردن مو، ناخن و یا مالش پوست به نوعی سوخته می شود ولی بیشتر پروتئینی که می خوریم، با نسبت ۴ کالری برای هر گرم وزن بدن به شکل انرژی سوخته می شود.

مطلب مهم دیگر که باید به آن توجه کرد این است که وقتی فردی با رژیم کم کربوهیدرات از مرحله لاغر شدن به مرحله حفظ کردن وزن می رسد، انرژی ای که از طریق غذا مصرف می کند، بالا می رود چون از بیشتر چربی های ذخیره بدنش استفاده کرده است.

دکتر جف ولک می گوید:

 «در این مرحله لازم است چربی خوراکی بیشتری مصرف کرد، مثلا یک قاشق روغن زیتون یا روغن نارگیل بیشتر به برنامه روزانه غذایی اضافه شود.

ولی مصرف کربوهیدرات ها باید پایین تر بیاید که فرد بتواند در وضعیت کیتو – سازگاری باقی بماند؛ چراکه کسی که بدنش تحمل کربوهیدرات ها را ندارد، درمان نمی شود و همچنان بدنش کربوهیدرات ها را به خوبی جذب نمی کند، نمی سوزاند و آنها را به صورت چربی ذخیره می کند. بنابراین لازم است که میزان مصرف چربی های مفید بالا برود که از خوردن بیشتر پروتئین و کربوهیدرات بتواند جلوگیری کند.»

برای مشاوره در زمینه لاغری و تناسب اندام با متخصصان ما تماس بگیرید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

19 + سه =