پرخوری عصبی | برطرف کردن عادت پرخوری عصبیReviewed by Mehdi kh on Jun 21Rating: 5.0

هنگامی که متوجه شوید تمایل شما به خوردن قابل کنترل است و قدرتتان را در رابطه با غذا به دست آورید، توانایی مدیریت زندگیتان در دیگر ابعاد زندگی را نیز به دست خواهید آورد. اجبار در مقابل انگیزه در یک داستان قدیمی آمریکایی، پدربزرگی به نوهاش این گونه توضیح می دهد که هر کسی دو گرگ در درون خود دارد. گرگی که به او امید می دهد و یادآوری می کند که زندگی بسیار زیباست و گرگی که او را سرشار از تردید می کند و کم کم او را قانع می کند که هیچ چیز ارزش تلاش را ندارد.

نوه با نگرانی از پدربزرگش می پرسد که «کدام گرگ برنده خواهد شد؟» و پدربزرگ پاسخ میدهد: «هر کدام که ما به او غذا دهیم». دو گرگ درون شما انگیزه های مثبت شما برای کاهش وزن در مقابل تجربه ی ضعف و ناتوانی است که باعث ایجاد تمایل غیرقابل کنترل برای خوردن می شود و غالبا تیم پرخوری برنده می شود. هربار که شما به دلیل ناتوانی بیش از حد می خورید، این عقیدهی عجیب و غریب را تقویت می کنید که ضعیف و ناتوان هستید و بنابراین به گرگ بد غذا می دهید. مهم نیست که چقدر برای داشتن رژیم تلاش می کنید، مهم نیست که چقدر صادقانه به خود قول داده اید که از غذاهای پرچرب و پرکالری استفاده نکنید، شما نمی توانید برای مدت زیادی از پرخوری امتناع کنید.

وقتی که این کار را می کنید، احساس توخالی بودن یا عصبی بودن به شما دست می دهد. احساس بی حوصلگی و افسردگی به وجودتان رخنه می کند. برای تغییر آن شما باید از تجربه ی ضعف و ناتوانی خود و این که چگونه این تجربه به تمایل غیر قابل کنترلی برای خوردن تبدیل شده است، آگاهی یابید. وقتی این طور در نظر می گیرید که پرخوری به طریقی به شما کمک کرده است، می توانید درک کنید که اگر نتوانسته اید وزن کم کنید ربطی به اراده یا پیدا نکردن برنامه ی رژیمی یا راه حل معجزه آسای لاغری ندارد. شما نتوانسته اید وزن خود را کم کنید؛ زیرا خوردن، پاسخ اتوماتیک وار تسکین بخشی به استرس های زندگی روزانه شده است. هدف این است که به شما کمک کنیم تا ذهن آگاه، هشیار، متوجه و بیدار باشید تا بتوانید بین تجربه ی یکی از این پنج لایهی ضعف و ناتوانی و آغاز پرخوری، وقفه و مکثی داشته باشید.

تنها در این مکث و وقفه است که می توانید الگوی پرخوری عصبی خود را تغییر دهید

زیرا چنان با سرعت رخ میدهد که شما حتی از این مسئله آگاه نیستید که در حال اتخاذ یک تصمیم هستید. در هر بخش و هر جلسه ای، ما این فرآیند را آهسته می کنیم تا نگاهی عمیق تر به فاصله ی بین تجربه ی ضعف و ناتوانی و تمایل غیرقابل کنترل برای خوردن داشته باشیم و بتوانیم فرصت تصمیم گیری متفاوت تری را داشته باشیم. رژیم هایی که به دلیل پرخوری عصبی با شکست مواجه می شوند: رژیم ها به کار شما یا کس دیگری نمی آیند. البته، شما به تدریج ناگزیر هستید که به برنامه ی تغذیهی معقول و روتین ورزشی مناسبی روی آورید؛ اما ابتدا باید روی این مسئله تمرکز کنید که در زندگی و به خصوص در رابطه با غذا، چه چیزی به شما احساس ناتوانی می دهد. ممکن است در ابتدای این سفر امیدوار باشید؛ اما کم کم به موفقیت نهایی بدبین خواهید شد. ممکن است به خود بگویید که «آیا چیزی به عمق و شدت الگوی پرخوری عصبی،

قابلیت تغییر دارد؟» پاسخ «اری» است.

هزاران نفر برنامه ی اینترنتی «تناسب اندام» را انجام داده اند و توانسته اند قدرت خود را به دست آورند و تغییرات وسیعی را در رابطه ی خود با غذا و الگوهایی که برای دههها غير قابل تغییر بوده است، به وجود آورند. برخی از اعضای این برنامه گفته اند که «من چیزهایی را فهمیدم که همیشه در تلاش بودم تا آنها را از خود پنهان کنم و برنامه ی شما همه ی آنها را برای من یافت. متوجه شدم که نیازی ندارم تا به غذا و قانون خوردن اجازه دهم تا مرا نابود کند و بنابراین تا کنون، ۷ کیلو وزن کم کرده ام. این برنامه به من اجازه داد تا به رفتارها، انگیزه ها و عادات گذشته ی خود که به نفعم نبودند، نگاهی نو داشته باشم و درک وسیع تری از ویرانگری و قدرت تخریب این عادات بر سلامت و شادکامیام به دست آورم و بالاخره توانستم بر خودم و نه بر غذا تمرکز کنم. برنامه به من نشان داد که چگونه مسائل من را در زندگی می آزارند. وقتی که به این مسائل پرداختم و تغییرات مورد نظر را به وجود آوردم، چربی دیگر پتوی بی استفادهای بود که من در زیر آن پنهان شده بودم».

برای هر کسی که به یک کاهش وزن دائمی دست یافته، شکها و تردیدهایی وجود داشته است. با پشت سر گذاشتن آن می توانیم بررسی کنیم که چه چیزی برای چنین مدت طولانی، شما را در این چرخه ی بد نگه داشته است. همان گونه که می دانید، صنعت تغذیه و رژیم این طور فرض می کند که شما به دلیل ناامیدی از کاهش وزن، از انگیزه ی مثبت کافی برای پیروی از برنامه های آنها و موفق شدن برخوردارید. همان گونه که متوجه شده اید، خوردن، پاداشی فوری به وجود می آورد، در حالی که پاداش هایی که شما از رژیم به دست می آورید برای هفته ها، ماهها و گاهی اوقات سال ها دیده نمی شوند. پاداش های آینده در مقابل اجبار فوری برای خوردن: این فرمول رژیم یویویی یا نوسانی است. انگیزه ی مثبت به تنهایی نمی تواند بر میل به خوردن فوری چیزهایی که نباید بخورید، غلبه کند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

15 + 13 =