بی اشتهایی عصبی چیست ؟؟؟| علت بی اشتهایی عصبی در کودکانReviewed by Mehdi kh on Jan 3Rating: 5.0

زمانی بود که این مشکل فقط به طبقات بالای اجتماع اختصاص داشت ولی امروزه در تمامی طبقات اجتماعی دیده می شود. از جمله اختلالات مربوط به غذا خوردن، «بی اشتهایی عصبی» است که غالبا در نوجوانان و زنان رخ می دهد. دلیل ایجاد این اختلال، وسواس فکری بیمار نسبت به افزایش وزن است.

برای مشاوره در زمینه لاغری تماس بگیرید.

شیوع بی اشتهایی عصبی

در میان جوانان نسل امروز داشتن اندام باریک و لاغر از لحاظ زیبایی یک ارزش به شمار می آید و در نتیجه تبلیغاتی که برای لاغری میشود و با وجود امتیازهایی که برای لاغر شدن بیان می شود، بسیاری از نوجوانان – حتی آنهایی که وزن عادی دارند.

با هراس از چاقی، به رژیم های لاغری و کاهش وزن روی می آورند. در حقیقت بی اشتهایی عصبی، اختلالی است که در آن فرد به رغم گرسنگی، هیچ رغبتی به خوردن غذا ندارد. این ناهنجاری روانی که مشخصه آن ناسازگاری و رویگردانی از غذا است، باعث ایجاد یک محدودیت عمده نسبت به غذا می شود.

لذا با توجه به شیوع روزافزون این پدیده، پرداختن به آن از اهمیت خاصی برخوردار است. این بیماری در سال ۱۸۷۴ نام گذاری و برای اولین بار علایم آن توصیف شد. این اختلال تقریبا یک درصد نوجوانان و عمدتا دخترها را (۴ درصد جمعیت عمومی) گرفتار می کند (میزان ابتلای زنان ۱۵ – ۲۵ ساله به بی اشتهایی عصبی حدود یک درصد افراد است)، هر چند که بروز آن در پسرها نیز رو به افزایش است. این گرسنگی تحمیلی، در اثر ترس از چاقی و تعبیر غلط از ظاهر شخص (چاق به نظر آمدن در حالی که شخص لاغر است) به وجود می آید.

این اختلال با کوشش برای کم کردن وزن آغاز می شود، سپس با سرعت به ترس از چاقی و شیفتگی نسبت به لاغری تبدیل می شود. این گونه بیماران در مورد فرم بدن خویش دچار سردرگمی هستند. هر گونه افزایش وزن موجب دلهره و اضطراب شدید آنها می شود و از دست دادن وزن این اضطراب را فرو می نشاند.

تاثیر بی اشتهایی عصبی

در این عارضه، بیمار علاوه بر این که دریافت انرژی را اغلب به کمتر از ۶۰۰ کیلوکالری در روز می رساند، از طریق استحمام بیش از حد، ورزش اضافی، استفراغ عمدی، استفاده از مسهل ها و ملین ها، دفع را افزایش می دهد و وزن خود را کم می کند. بعضی از این افراد، در ابتدا مشکل اضافه وزن دارند و با رعایت رژیم لاغری وزن خود را به اندازه طبیعی می رسانند، ولی پس از رسیدن به وزن طبیعی، طبق روال قبل آن قدر رژیم کاهش وزن را ادامه می دهند تا لاغرو نحیف شوند.

این افراد نسبت به فرم ظاهری شان بسیار حساس هستند و حتی هنگامی که به طرز خطرناکی لاغر شده اند، خود را چاق تصور می کنند. گاهی اوقات با پوشیدن لباس های گشاد، کاهش وزن خود را پنهان می نمایند و به دلیل مشکلاتی که پیدا می کنند تمایل به انزوا دارند و رفتارشان تغییر می کند.

به عنوان مثال از غذا خوردن با دیگران امتناع می کنند. این افراد معمولا وابسته و مطیع هستند و رفتارهای بچگانه دارند، غالبا اعتماد به نفس ندارند و به اظهار نظر دیگران درباره خود اهمیت می دهند. با پیشرفت بیماری، بیماران تحریک پذیر و لجباز می شوند و به رغم توصیه های خانواده و اطرافیان، کاهش وزن را تنها پناه و وسیله آرامش خود می یابند. در حقیقت، در این بیماری بین تصویر ذهنی افراد از خود و آن چه در واقعیت وجود دارد، فاصله می افتد.

كم اشتهایی عصبی چه علائمی دارد؟

وقتی می گوییم فردی به کم اشتهایی عصبی دچار شده که علایم زیر در او دیده شود:

– کاهش حداقل ۱۵ درصد وزن بدن (نمایه توده بدن (BMI) به کمتر از ۵/ ۱۷ برسد)

– اجتناب از خوردن غذا

– ترس زیاد از چاقی – علاقه شدید به کاهش وزن و رژیم گرفتن

– تصور بدشکل بودن اندام های بدن

– استفاده نادرست از داروهای مدر، ملین و قرص های لاغری

– استفراغ عمدی

– استحمام بیش از حد

– ورزش شدید

– توقف قاعدگی در زنان

– عدم تحمل سرما بی اشتهایی در کودکان

بسیاری از مادران جوان می پرسند، کودک ۴ ساله من، بسیار بی اشتها است. خیلی کم غذا می خورد و بیشتر در حال فعالیت است، از لحاظ ظاهری کوچک به نظر می رسد و من نگران سلامتی او هستم، چه باید بکنم؟ این مشکل تنها مربوط به مادران ایرانی نیست.

بسیاری از مادران دنیا نمیدانند چه نوع غذاهایی و به چه میزان برای کودک شان مناسب است، تارشد او به خوبی صورت گیرد. با ارائه مطالب مربوط به آخرین تحقیقات انجام شده، درمان بی اشتهایی کودکان را از سه جنبه مورد بررسی قرار میدهیم ابتدا علل بی اشتهایی کودکان را روشن می کنیم و سپس به بررسی نیازهای تغذیه ای آنان می پردازیم و در انتها روش های کاربرد عملی اطلاعات را به شما خواهیم آموخت.

علل بی اشتهایی کودکان برای حل هر مشکل لازم است که ابتدا علت آن را پیدا کنیم. مادری که کودکش به اندازه کافی غذا نمی خورد و از دست ناز کردن های او به تنگ آمده، و از رشد طبیعی کودک خود نگران است، به پزشک یا متخصص تغذیه با مشاور مراجعه می کند.

پزشک در مورد عادات کودک از او چنین سؤالاتی می کند:

ساعات غذا خوردن کودک به چه تربیت است؟

مقدار غذایی که در هر وعده می خورد چه میزان است؟

در بین وعده های غذایی چه چیزهایی مصرف می کند؟

میزان فعالیت شدید کودک چند ساعت در روز است؟

علل متفاوتی برای بی اشتهایی کودکان وجود دارد:

علت اول – وجود نوعی بیماری در کودک

تب و انواع بیماری ها یا داروهای مصرفی ای که موجب زخم های دهان، کم خونی، تغییر حس چشایی، تهوع و استفراغ شود، موجب کاهش اشتهای کودک می شود. در طول دوران بیماری یا نقاهت به دلیل کمتر شدن فعالیتها، کودک اشتهای کمتری به غذا خوردن پیدا می کند.

ولی نگران نباشید بازسازی بدن کودکان بسیار سریع است. پس از بیماری، با مراقبت بیشتر، کودک شما به راحتی به وضعیت اولیه بازمی گردد. فقط باید مراقب باشید، کمبود غذایی او به سؤتغذیه نینجامد که اثرات مخرب آن به سختی جبران پذیر است.

شما از طریق مشورت کردن با پزشک (هر۲ تا ۳ ماه یک بار)، و عدم مشاهده نشانه های بیماری از جمله عدم وجود انگل در روده های کودکتان، می توانید مطمئن شوید که دلیل بی اشتهایی او بیماری نیست. وجود فشارهای روانی بر غذا خوردن کودکان تأثیر می گذارد.

علت دوم – وجود سؤ جذب یا حساسیت های غذایی در کودک

ممکن است روده های کودک، به یک نوع ماده غذایی مثل پروتئین موجود در گندم (گلوتن) حساسیت داشته باشد. از این رو مواد غذایی به راحتی جذب دیواره روده نمی شوند و یا بر اثر مصرف یک ماده غذایی به خصوص، عوارض خاصی در بدن کودک به وجود آید که موجب ترس او از غذا و غذا خوردن شود.

برای اطمینان از فقدان چنین حالتی، برنامه غذایی و میزان مصرف هر غذا را در طول مدت ۳ هفته یادداشت کنید، در این صورت متوجه خواهید شد که چه غذاهایی را دوست ندارد یا چه غذاهایی را با چه شکل و چه شوقی یا با کدام مواد اولیه بهتر می خورد. به این ترتیب برنامه غذایی که برای کودک تعیین خواهید کرد، بر اساس علايق او و به روش جانشینی خواهد بود.

برای رهایی ازچربی های موضعی تماس بگیرید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

2 × پنج =