سوخت بدن از کجا تامین می شود؟ | عضلات چه سوختی را می سوزانند؟Reviewed by Mehdi kh on Nov 13Rating: 5.0

سلول ها و ارگان ها در بدن هر فرد فقط یک نوع سوخت مصرف نمی کنند. هر گروه از سلول های بدن نه مخلوطی از سوخت ها، بلکه هرکدام سوخت جداگانه ای می سوزانند.

 به عبارتی، سلول ها و ارگان های مختلف بدن سوخت های متفاوتی برای ذخیره و یا تولید انرژی مصرف می کند. بعضی از سلول ها ترجیح می دهند که چربی بسوزانند و بعضی دیگر خیلی به دقت فقط یک نوع خاص از آمینواسیدها را می سوزانند.

برای مشاوره در زمینه لاغری و تناسب اندام با متخصصان ما تماس بگیرید.

 پس فرقی نمی کند که چه می خورید، به نظر می رسد که بعضی از سلول ها احساس کمبود می کنند، مگر بدن راهی پیدا کند تا در موقعیت های ضروری برای تقسیم منابع انرژی بین ارگانها و سلول ها راه کارهای جانبی داشته باشد. بده بستان های سوخت میان – ارگانی هم بسیار پیچیده و هم بسیار وابسته به یکدیگر هستند که در بخش بعد این پیچیدگی ها و وابستگی ها به شکل سادهای تعریف می شوند.

عضلات چه سوختی می سوزانند؟

وقتی حرف از عضلات می شود، منظور نه تنها همان چیزهایی است که می توانیم با کمکشان دستها و پاهایمان را تکان دهیم، بلکه عضلات نگه دارنده دور قلب، اطراف رگها و روده ها را نیز شامل می شود.

 در حالت استراحت’ سوختی که عضلات برای سوزاندن ترجیح میدهند، چربی است، و از گلوکز فقط زمانی استفاده می کنند که میزان انسولین بالاست. در زمان ورزش آرام، سوختی که عضلات ترجیح می دهند بسوزانند تا ۶۰٪ هنوز از چربی ها تامین می شود، ولی از ۶۰ به بالا و تلاش سنگین تر عضلات’ گلوکز یا گلیکوژن ذخیره شده سوخت حاکم می شود.

البته اگر کسی کیتو – سازگار شده است، این حاکمیت گلوکز بسیار ضعیف است و چربی، سوخت اصلی و جایگزین است. در ورزش های قدرتی تمام گلوکز نمی تواند کاملا تجزیه و تحلیل و به سوخت تبدیل شود، ولی به هرحال تا حدی میشکند، به اسیدلاکتیک تبدیل میشود و به داخل خون رها می گردد.

 در مقابل، در ورزش های کوتاه مقاومتی و بسیار قدرتی، مثلا دویدن سریع در ۳۰ ثانیه یا برداشتن وزنه های سنگین در یک دور ده تایی، بیشتر سوختی که شامل گلوکز می شود، به اسیدلاکتیک تبدیل می شود. معمولا اسیدلاکتیک بسیار بدنام است و از آن به عنوان چیزی که باعث درد عضلات می شود، یاد می کنند، اما مطالعات دقیق تر مشخص می کند.

نباید از روی علائم ظاهری فقط لاکتیک را مجرم دانست

لازم است عملکرد آن را نیز شناخت. در حقیقت اسیدلاکتیک تولیدشده، در مرحله گذر از حالت استراحت به ورزش قدرتی، به سرعت به لاکتیک و یون های هیدروژن تفکیک می شود. نکته اینجاست که جمع شدن بیش از حد یون اسیدی شده هیدروژن است که باعث خستگی و درد در عضلات می شود ونه لاکتیک.

و اما لاکتیک نقش بسیار جالب تر و مثبت تری در بدن انسان بازی می کند. بیشتر لاکتیکی که توسط عضلات در زمان ورزش کردن رها شده است، توسط کبد گرفته و دوباره به گلوکز تبدیل می شود. به این فرآیند گلوکونئوژنزیزمی گویند. این گلوکز دوباره به عضلات فرستاده می شود، جایی که دوباره با آن لاکتیک ساخته می شود و چون کبد بیشتر چربی می سوزاند، در حقیقت این عملیات گلوکونئوژنزیز است که با رها کردن انرژی و با سوزاندن چربی به ورزش مقاومتی نیرو میدهد.

قلب چه سوختی را ترجیح می دهد؟

سوخت ترجیحی قلب وقتی ورزش نمی کنید، چربی ست. قلب به ندرت از گلوکز به عنوان سوخت استفاده می کند؛ با یک مورد استثنایی در زمان حمله قلبی که یک رگ بسته شده و اکسیژن رسانی به آن قسمت از عضله قلب به شکل خطرناکی کم یا قطع شده است.

 در این شرایط، مقدار کمی از گلیکوژن در عضله قلب مورد استفاده قرار می گیرد و لاکتیک می سازد. باز برمی گردیم به یکی دیگر از فواید لاکتیک و قلب سالم. وقتی در حال ورزش سخت هستیم، چون عضلات قلب’ لاکتیک را به گلوکز ترجیح میدهند، آن را از بدن جذب و می سوزانند که انرژی قلب را هنگام ورزش مقاومتی و سخت تا ٪۵۰ تأمین می کنند.

کبد از چه سوختی استفاده می کند؟

کبد ارگانی بسیار مهم در بدن است که مجموعه ای از عملیات بسیار حیاتی را انجام میدهد؛ از ذخیره و رها کردن گلوکز گرفته تا ساخت کیتون و از جمع کردن چربی به عنوان لیپوپروتئین گرفته تا ساخت تعدادی از پروتئین های مهم. برای انجام همه این کارها کبد مقدار زیادی انرژی لازم دارد که بیشتر آن از چربی تأمین می شود که آن را از اسیدهای چرب در چرخش می گیرد که از سلول های چربی رها شده است، یا خود، از کربوهیدرات ها چربی می سازد.

سوخت ارکان مغز از چیست؟

مغز از حساس ترین ارگان های بدن است و قادر است هم گلوکز، هم کیتون و یا مخلوطی از هردو را برای کسب انرژی بسوزاند. با وجودی که مغز خودش دارای مقدار زیادی اسیدهای چرب و میلین است و خود سلول های مغز نیز شامل میتوکندریال است، که قادر است اسیدهای چرب را اکسید کند، ولی چربی نمی سوزاند.

جالب تر این است که مغز در طی یک روز حدود ۶۰۰ کیلوکالری انرژی لازم دارد در حالی که فقط حدود ۱۳۰۰ گرم، معادل ۳ پوند، وزنش است. این مقدار مصرف کالری نسبت به اندازه مغز نشان میدهد که مغزده برابر مصرف هر ارگان دیگری در بدن به سوخت نیاز دارد و همچنین لازم است اکسیژن کافی به مغز برسد تا آن را خنک نگه دارد.

مطلب دیگری که لازم است بدانیم این است که چون مغز گلیکوژن ذخیره ندارد و چربی هم نمی سوزاند، پس باید به طور مدام و لحظه به لحظه از طریق گردش خون به آن اکسیژن و سوخت برسد.

برای همین است که اگر حتی برای دقیقه ای قند خون پایین بیاید شخص دچار تپش قلب، لرزش، اضطراب و گرسنگی شدید می شود، و اگر قند خون از حد طبیعی نصف شود، شخص وارد كما می شود؛ البته مقدار زیادی فاکتورهای دیگر مانند ترشحات هورمون آدرنالین و تغییرات شیمیایی کبد نیز دخیل هستند. برای درک اینکه چرا گرفتن رژیم های سنتی پایین آورنده سریع وزن باعث عدم تمرکز ذهن و به اصطلاح مغز مه آلود می شود، لازم است مثالی زده شود.

 اگر فردی تصمیم بگیرد ۱۲۰۰ کالری غذا مصرف کند که ۲۵٪ آن پروتئین (۷۵ گرم)، ۲۵٪ چربی (۳۳ گرم) و ۵۰٪ کربوهیدرات (۱۳۵ گرم) باشد، کبد به هیچ وجه قادر نیست کیتون تولید کند و حتی اگر در مرز است، ولی هنوز برای مغز گلوکز تولید می کند.

 پروتئین نیز فقط حدود ۲۰۰ کیلوکالری گلوکز برای مغز می شود که با رژیم ۱۲۰۰ کالری سوخت کافی برای این ارگان نیست. حال اگر این فرد ۸ کیلومتر بدود، حدود ۱۲۰ کیلوکالری در کیلومتر نیاز به انرژی دارد. حتی اگر خیلی آهسته بدود سوخت عضلات به تنهایی ۲۵۰ کیلوکالری از کربوهیدرات مصرفی را می گیرد.

برای داشتن اندام مناسب با کلینیک رسپینا تماس بگیرید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهار + 16 =