مبانی رژیم و تناسب اندام | چربی | تاریخچه کربوهیدراتReviewed by Mehdi kh on Nov 8Rating: 5.0

بدن انسان چربی را برای مواقعی که غذا کم است، ذخیره می کند؛ این یک پدیده طبیعی برای بقاست. نکته مهم این است که بدن انسان ذخیره چربی های نیمه اشباع شده را به اسیدهای چرب دیگر ترجیح می دهد. اوولیکان سرشار از چربی نیمه اشباع شده است که نزدیک ترین ساختار را به بدن انسان دارد.

انسان ها برای هزاران سال از این روغن استفاده می کردند، بدون آنکه از این توضیح علمی آگاهی داشته باشند، چون به طور طبیعی متوجه می شدند که خوردن روغن نیمه اشباع شده حالشان را بهتر می کند. پس چون تقاضا برای آن بیشتر بود، فرهنگ و اقتصاد تجارت این روغن نیز غنی بود.

برای داشتن اندام مناسب با متخصصان کلینیک رسپینا تماس بگیرید.

آغاز کشاورزی و تاریخچه ورود کربوهیدرات به رژيم غذایی

میدانیم که ریشه های تاریخی رژیم کم کربوهیدرات به قبل از کشف کشاورزی می رسد؛ به زمانی که غیر از شکار و جمع آوری میوه و دانه گیاهان در فصول خاص’ دسترسی به غذای دیگری نبوده است و هنوز انسان تکنیک کاشت و برداشت را نداشته است.

کشت غلات فقط در بعضی نقاط دنیا، در میان آشوریان، در جنوب بغداد امروزی و حدود یازده هزار سال پیش آغاز شد. و اما در اروپا و نقاط دیگر دنیا، از هشت هزار سال پیش است که به گونه ای بسیار محدود کشاورزی آغاز شده است.

در میان بسیاری از ملت های غیراروپایی نیز فقط کمتر از صدسال است که کشاورزی انجام می شود و تا قبل از آن، برای بیش از دو میلیون سال، شکار و جمع آوری گیاهان غذای اجداد همه ملتها بوده است. میوه ها نیز در مقیاس بسیار محدود و فصلی در دسترس بوده اند.

اهمیت مصرف چربی در گذشته های دور

به طور کلی ذخیره چربی حاصل از مصرف میوه در بدن برای پشت سر گذاشتن زمستان، یعنی زمانی که غذای کمتری در دسترس بوده، استفاده می شده است. بسیاری از این ملتها هنوز از شیوه زندگی کشاورزی دوری می کنند و تغذیه حیوانی را ترجیح میدهند.

حتی وابستگی آنها به شکار و مصرف پروتئین و چربی، زمانی که فصل میوه و دانه های روغنی محدود به فصل باران می شود، بیشتر می شود. تا همین صدوپنجاه سال پیش در رژیم غذایی مردم مقدار بسیار کمی کربوهیدرات وجود داشت که این میزان بسته به نوع آب و هوای منطقه ای که در آن زندگی می کردند، متغیر بود.

مثلا مردم ساکن مناطق قطبی آلاسکا و اینوئیت های شمال کانادا، غذایی به غیر از گوشت و چربی نداشتند، که از دریا و یا دشت های خالی از درخت و پوشیده از یخ و برف و گلسنگهای قطبی می گرفتند؛ و هرگز کشاورزی نکرده اند. ماساییها در شرق آفریقا نیز حتی تا امروز از خوردن سبزی ها به خاطر حفظ سنت های غذایی اجدادی خودداری می کنند و صدها نسل است که در شرایط سخت آب و هوایی دوام آورده اند.

برخلاف ادعاهای پیشین در مورد نیاز به کشاورزی و اجبار انسان های نخستین به کشاورزی برای گذران عمر، پاتریک رابرتز محقق باستان شناس دانشگاه آکسفورد، مطالعاتی در فوریه ۲۰۱۷ منتشر کرد که نشان میدهد انسان های اولیه مجبور نبوده اند برای زنده ماندن تبدیل به کشاورز شوند.

این یافته ها حاکی از آن است که کشاورزی یکی از راه های تغییر دیدگاه انسان ها بوده است و درست است که جمعیت رو به افزایش گذاشت، ولی برای سلامت زیستن ضروری نبوده است.

دکتر جورجيا اد، در کتاب خود «ده غذای برتر برای سلامت زیستن» لیستی از مردمانی می دهد که تنها غذایشان محصولات گوشتی بوده است و شواهد تاریخی از بازدیدکنندگان اروپایی، که با آنها در ارتباط بوده اند، ارائه میدهد که ثابت می کند این مردمان کاملا سلامت و بدون مشکلات عمده مانند قند خون، چربی بالا و بیماری های قلبی بوده اند.

مصرف مواد غذایی در نقاط مختلف دنیا

اینوئیت ها و اسکیموهای شمال کانادا از ماهی، خوک ماهی و کوسه تغذیه می کردند، چوکوتکاهای منطقه آرکتیک روسیه از گوشت گوزن، حیوانات دریایی و ماهی تغذیه می کردند، در شرق آفریقا، ماسایی ها، قبایل سمبورو، جنگجویان جنوب کنیا و شمال تانزانيا تغذیه اصلی شان شیر و گوشت بوده است.

غذای اصلی مغولها گوشت و محصولات لبنی بوده است، سرخپوستان سو در جنوب تاكودای آمریکا غذایشان محصولات گوشت بوفالو بوده و مردمان گئوچو در برزیل گوشت گاو و گوسفند بالاترین مصرف غذای روزانه شان بوده است.

مدارک و شواهدی که حتی تا امروز در میان بعضی از این مردم می توان دید، نشان میدهد که آنها با سلامت کامل تر از انسان مدرن شهرهای بزرگ امروزی زندگی می کنند و غذایشان حاوی مقدار بسیار کمی کربوهیدرات و بیشتر پروتئین گوشت و چربی حیوانات بوده و هست.

دکتر جورجيا اضافه می کند: «لیستی که داده شد، لیست غذاهایی هستند که وزارت کشاورزی آمریکا، انجمن قلب آمریکا، انجمن سرطان آمریکا و یا مؤسسه سلامت مردم هاروارد آن را به شدت نفی می کنند و ادعا می کنند چربی های اشباع شده حیوانی دشمن اصلی ما هستند، چرا که باعث بیماری های قلبی و سرطانی و کلسترول بالا می شوند.

ولی این مردمان بدون میوه و هزارگونه سبزی های موجود در بازارهای امروزی، یا غلات، جو و گندم، به خوبی و با سلامت بیشتر زندگی کرده اند؛ و این در حالی است که فقط در میان کودکان ما آمار بیماری های قندی و سرطانی سر به فلک می زند.» در ایران نیز کافیست نگاهی به زندگی کوچ نشینان ایلات لرو بختیاری و یا ایلات کرد بیندازیم که تا قبل از آنکه در دهه های اخیر یکجانشین شوند، دامدار و شکارچی بودند.

برای هزاران سال، کاسی ها، عیلامیان، مادها و یا لولوبیان ایران که در میان کوه های مرکزی ایران زندگی می کردند، بیشتر شکارچی و دامدار بودند و هنوز بازماندگان آنها بیشتر از محصولات دامی مانند کره و روغن حیوانی، گوشت دام و شکار پرندگان تغذیه می کنند.

و اما در اروپا، شواهد تاریخی نشان میدهد که در شمال اروپا محصولاتی مانند گندم و جو تا حدود ۴۰ قبل از میلاد که مصادف با ورود رومیها به منطقه بود، کاملا ناشناخته بود و تا قرنها بعداز آن نیز در ابعاد بسیار محدودی کشاورزی میشد.

ظهور سیب زمینی

سیب زمینی در اواخر سال های ۱۷۰۰ میلادی، حدود سیصد سال پیش بود که به سرزمین های اروپایی و آسیایی برای اولین بار معرفی شد. سرمای زیاد همیشه مانع کشاورزی در کشورهای سرد شمالی مانند روسیه و کشورهای اسکاندیناوی بوده است و برای بسیاری از مردم دور از شهرهای بزرگ مناطق سرد شمالی، تا چند قرن گذشته، هنوز رژیم کم کربوهیدرات تنها رژیم غذایی بوده است.

لازم است بدانیم که در اروپا بین سال های ۱۶۵۰ و ۱۸۵۰ معروف به انقلاب کشاورزی است و تا قبل از آن کشاورزی بسیار محدود و کم انجام میشد. فقط بعد از انقلاب کشاورزی بود که مقدار بیشتری زمین زیر کشت رفت و تولید غلات و محصولات ریشهای رشد کرد.

در این دوره بود که تحقیقات علمی برای تولید بیشتر محصولات محقق شد، از سوخت های فسیلی و ماشین آلات به جای نیروی انسانی استفاده شد، تولید غذاهای فرایندشده آغاز گردید و مردم اروپا با سبزی ها و گیاهانی که بومی سرزمین های دیگر بود، آشنا شدند.

تا قبل از انقلاب کشاورزی بیشتر مردم اروپا از گوشت دام و پرندگان، محصولات لبنی مانند پنیر و خامه و چربی دام استفاده می کردند. در بسیاری از مناطق’ میوه بسیار کمیاب و به شکلی فصلی در دسترس مردم بوده است و تعداد خاصی از مردم به آن دسترسی داشتند.

در قرن هجدهم مسافری ایتالیایی که از انگلیس دیدن کرده است، می نویسد: «تنها میوه ای که مردم می خورند سیب پخته است. میوه چه به صورت خشک و یا تازه آن، در میان بسیاری از ملت ها، غذایی برای پادشاهان و اشراف و بسیار لوکس بوده است.

برای مشاوره رایگان در زمینه لاغری موضعی با کلینیک رسپینا تماس بگیرید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هجده + 17 =