آیا میوه باعث اسیدی شدن می شود ؟ |چرا باید میوه بخوریم؟Reviewed by Mehdi kh on Jul 10Rating: 5.0

ایجاد تعادل بین محیط اسیدی و بازی (PH) بدن تشریح مواد بازی و اسیدی مسئله ای جدید نیست. در قرن گذشته دکتر لامبه انگلیسی درباره تأثیرات معجزه آور میوه ها مقالاتی نوشت که با مخالفت افراد ضدمیوه خواری روبه رو شد، اما بار دیگر جامعه انگلیس را درباره تأثیر میوه ها به تفکر واداشت. به عنوان مثال دندان پزشکان از تأثیرات مخرب اسید میوه ها روی دندانها صحبت کردند. آنها نمی فهمیدند اسیدی که در میوه ها موجود است، تأثیری مخرب ندارد و موضوع اسیدی بودن میوه ها از ریشه بی اساس است. تا فرد خودش میوه خوار نباشد، نمی تواند بفهمد که میوه ها چه تأثیری دارند و این یعنی شخص چرخش کامل کند، تمام اعتیادهایش را کنار بگذارد و فقط میوه بخورد. آن وقت می تواند در این باره قضاوت کند. دکتر ریچتر در کتاب طبیعت شفابخش می نویسد:

آیا میوه ها محیط معده را اسیدی می کنند؟

جواب منفی است. تو می توانی روزهای متوالی بدون ذرهای ناراحتی پرتقال، ليمو، گریپ فروت، گلابی یا هر میوه ای که دلت می خواهد بخوری. هیچ کدام تولید اسید نخواهند کرد. ترش ترین میوه لیمو است که اگر رسیده آن را بخوری، بعد از چند ثانیه به شکر تبدیل می شود؛ در معرض هوا ترش است، اما وقتی کاملا با بزاق دهان مخلوط شد، شیرین می شود. می توانی امتحان کنی. حالا میدانی آنهایی که دائم مواد اسیدی و پختنی مصرف می کنند، گناه را به گردن میوه ها می اندازند، در صورتی که قضیه عکس این است. اسید طبیعی میوه ها بدن اسیدی شده افرادی را که بر اثر خوردن مواد اسیدی حاصل از قابلمه ها بی اندازه اسیدی و بیمار شده است، پاک و مداوا می کند، به خصوص آبلیمو. بیشتر آقایان اطبا از این می ترسند که اگر روزی مردم آگاه شوند، آنان کارشان کساد شود.

دو مثال جالب

در جنگ جهانی اول یک کشتی جنگی آلمانی که سرنشینانش به بیماری اسکوربوت مبتلا بودند، اجبار در بندری امریکایی توقف کرد. این بیماری تمام افراد را فلج کرده بود. آنها در بندر با خوردن لیمو دوباره سالم شدند و به راه خود ادامه دادند. مثال دوم در مورد کارگرانی است که برای کشیدن خط آهن بین برزیل و بولیوی به کار گرفته شده بودند. آنان هر روز با نان و مربا، کره و شکر، گوشت و به حد کافی قهوه تغذیه می شدند که در نتیجه این نوع تغذیه هر چهار هزار تن آنان مردند و امروز قبرستان کاندر لا ریا گواه این فاجعه است. با اینکه چهل پزشک از آنان مراقبت می کردند، همگی مانند مگس مردند. فقط رئیس آنان که بر اثر بیماری نمی توانست کار کند به لندن اعزام شد و از مرگ نجات یافت. در راه بازگشت به او گفته بودند که باید پرتقال بخورد. خوشبختانه در کشتی به اندازه کافی پرتقال موجود بود و او مدتها فقط پرتقال می خورد. بعد از مراجعه به خانه اش حالش بهتر شد و دوباره توانست به کار روزانه خود ادامه دهد، بنابراین می بینیم که اسید طبیعی موجود در پرتقال بدن اسیدی این شخص را پاک کرد و به او زندگی مجدد بخشید.

حالا چطور این همه پزشک و کارگر کورند و نمی توانند و نمی خواهند به اصول طبیعی زندگی اهمیت دهند، رمزی دارد که کلید آن بی خردی است. هزاران میمون در مناطق حاره میوه های گرمسیری می خورند و سالم و شاد زندگی می کنند. فقط انسان است که خود را اسیر نان سفید و قهوه و مربا و غیره کرده است. کور و بی خرد روزگارمان را با درد و آه بابت اینکه چرا سالم نیستیم، طی می کنیم. امروز حتی خود پزشکان به سرطان مبتلا هستند، اما عقل سالم مثقالی چند؟ تمام آنچه را درباره اسیدی بودن میوه ها شنیده ای، فراموش کن. سعی کن خودت چند روزی میوه خواری را امتحان کنی، البته با روشی صحیح. بعد بگذار جسمت در این باره قضاوت کند. میوه تازه نه استخوان هایت را نابود می کند، نه دندان هایت را. فقط قابلمه است که باعث می شود نه تنها دندان ها و استخوان ها، بلکه همه جای تو داغان شود. آن چهار هزار تنی را که بر اثر خوردن مواد مبتذل مردند، به یاد بیاور. بعضی از متخصصان امور تغذیه لوبیا و بادام را قلیایی توصیف می کنند. ما باید یاد بگیریم آنچه بر قلیایی یا اسیدی بودن مادهای خوراکی دلالت می کند، همانا درصد چربی و نشاسته و شکر آن است و همچنین مقداری که ما از آن استفاده می کنیم. مواد نام برده همگی اسیدی هستند. طبق این قانون تمام میوه ها، سبزیها و شیری که مستقیم از پستان دوشیده شود قلیایی اند، زیرا مقدار پروتئین و چربی و نشاسته شان کم است. برعکس، تمام موادی که درصد نشاسته و پروتئین و چربی شان زیاد است، همه اسیدی هستند.

ما باید سعی کنیم که خون همیشه قلیایی باشد

در غیر این صورت میمیریم. اسیدی شدن خون ابتدای مرگ است و قلیایی بودن آن یعنی سلامت؛ اما زیادی قلیایی بودن آن نیز ابتدای سرطان است. بدن ما سعی می کند دائم محیط خود را قلیایی نگه دارد و این حالت را کنترل کند. برای این منظور تمام مواد قلیایی خود را در سیستم دفاعی به خدمت می گیرد. اگر در این حالت که بدن با هدف قلیایی نگه داشتن محیط خود بیش از اندازه تحریک است، ما نیز آن را بر اثر بی اطلاعی اشتباه با مواد شیمیایی اسیدزای دیگر داروها) بیشتر به حالت اسیدی بکشانیم، باعث می شود بیش از حد قلیایی شود که حاصل آن سرطان است، در صورتی که محیط قلیایی بدن با مصرف هیچ کدام از میوه ها از حالت طبیعی خود خارج نمی شود. مقدار کم اسید بنزولی که در بعضی آلوها وجود دارد، هیچ گونه خطری ایجاد نخواهد کرد، برای اینکه این اسید در کلیه به گلیسیرین می چسبد و به نام اسید هیپور خیلی راحت دفع می شود. بنابراین محیط قلیایی تغییری نخواهد کرد. همچنینگوجه فرنگی را به دلیل وجود مقدار کمی اسید اکسالیک در آن اسیدی قلمداد می کنند. در اشخاصی که نود درصد خام خوار هستند، این مقدار ناچیز هیچ نقشی بازی نمی کند و تأثیری روی محیط قلیایی – اسیدی بدنشان ندارد و بدن خیلی ها راحت آن را خنثی می کند.

گوجه فرنگی موادی قلیایی مانند کالیوم، کلسیم، آهن و نیترات دارد و درصد کم اسید اکسالیکش کارهای نیست؛ اما وقتی تمام غذا (گوجه فرنگی، گوشت، پنیر، تخم مرغ، دانه ها، غلات و…) بر اثر حرارت بیش از اندازه اسیدی شود، گوجه فرنگی می تواند در تشکیل سنگهای کلیه و مثانه در کنار سنگسازها قرار گیرد. چای سیاه و کاکائو نیز اسید اکسالیک دارند و به مقدار زیاد باعث تولید انواع سنگ ها می شوند. برای اینکه از شر این قبیل سنگها راحت شویم، فقط باید میوه و انواع سبزی خام بخوریم. بعضی از داروهای عوام شناس مانند آسپیرین تعادل محیط اسیدی – قلیایی خون را مختل می کنند. آسپیرین ضد درد است، اما وقتی تأثیر آن تمام شد سردرد به صورت شدیدتر دوباره شروع می شود، چون آسپیرین خون را اسیدی می کند. امروزه برای رقیق کردن خون به بیماران آسپیرین میدهند و بدین وسیله محيط خون انسان را بیشتر اسیدی می کنند. من می توانم ساعت ها در این خصوص بنویسم، اما نمی خواهم زیاد تو را خسته و ملول کنم. فقط این را بدان هر چه درباره اسیدی بودن میوه ها خوانده یا شنیده ای، همگی اشتباه و بی اساس است. تیره شدن دندانها، خمیدگی قد، گرفتگی مغز و تنگ شدن رگها همگی بر اثر اسیدی شدن محيط بدن است. گوجه فرنگی پخته یا رب گوجه فرنگی اشباع شده با اسید لیمو، سمی ملایم است، نه غذا۔ اسیداکسالیک گوجه فرنگی پخته گلبول های قرمز را نابود و فرد را دچار کم خونی می کند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهارده − 10 =