غذا هایی که در رژیم غذایی موثر است | مصرف کربوهیدرات در رژیم غذایی؟Reviewed by Mehdi kh on Oct 28Rating: 5.0

بیشتر مردم بیش از نیاز بدنشان کربوهیدرات مصرف می کنند و در عوض به اندازه کافی پروتئین نمی خورند. مطالعات ارزشمندی نشان داده است که حتی افزایش معقول پروتئین توأم با کاهش مصرف کربوهیدرات ها به ما کمک می کند تا سالم تر باشیم. اگر به برچسب مواد مغذی غذاهای بسته بندی شده دقت کنید، متوجه خواهید شد که در هر سهم، مقدار کربوهیدرات برحسب گرم بیشتر از پروتئین است. در بیشتر موارد نسبت کربوهیدرات ها به پروتئین خیلی بیشتر است، حتی به نسبت ده به یک یا بیشتر. به جای تمرکز کردن بر میزان کالری کلی، راه ساده دیگری برای بررسی گزینه هایی که در طول روز می بینید وجود دارد، و آن توجه به نسبت کربوهیدرات به پروتئین است.

رژیم غذایی و ذهن

برای مشاوره در زمینه کاهش سایز دائمی کلیک کنید.

برای خودتان یک هدف قرار دهید

غذاهایی بخورید که در مقابل هرا گرم کربوهیدرات، ۱ گرم پروتئین دارند. من چندین سال پیش این کار را شروع کردم و به نظرم این میانبر خیلی خوبی برای بررسی غذاها در سوپرمارکت یا رستوران است. تقریبا برهر برچسب تغذیه ای که من دیدم، هم میزان کلی کربوهیدرات ها و هم میزان کلی پروتئین ها فهرست شده است. به عنوان نمونه، در آجیل مخلوطی که من هر روز در میان وعده می خورم، سالاد آووکادویی که برای ناهار سفارش میدهم یا غذای هندی محبوبم (پالاک پنیر)، نسبت این دو کاملا یا تقریبا ۱ به ۱ است.

 حداقل از غذاهایی که نسبت کربوهیدرات به پروتئین آنها بیشتر از ۵ به ۱ است پرهیز کنید. بیشتر چیپس ها و غلات صبحانه نسبت ۱۰ به ۱ دارند. رعایت کردن این مطلب که کربوهیدرات ها توازن بیشتری نسبت به پروتئین ها داشته باشند در حالی که در کوتاه مدت انرژی بیشتری به شما میدهند، وضعیت سلامتی شما را در درازمدت نیز بهبود می بخشد. استفاده از روش نسبت ۱ به ۱ شاید بهترین روش سنجش غذاها نباشد، اما یک میانبر معقولانه است برای این که مطمئن شوید از کربوهیدرات ها انباشته نمی شوید.

از چیدمان محصولات در خانه استفاده کنید

 چندین دهه از زمانی می گذرد که فروشندگان فهمیده اند که شما هر چیزی را که اول ببینید می خرید. برای مثال، احتمال این که شما محصولات قفسه هایی را که در ارتفاع همسطح با چشم تان چیده شده بخرید خیلی بیشتر است از این که محصولاتی را بخرید که در قفسه های پایینی چیده شده اند. یک تحقیق مفصل در مورد این که « چیدمان محصول» در فروشگاه ها بر رفتار خرید شما تأثیر می گذارد انجام شده است.

 این مطلب برای شما این امکان را فراهم می کند تا از چیدمان محصول به نفع خودتان استفاده کنید. مواد غذایی سالم، مانند سبزی ها و میوه ها، اغلب کمتر از دیگر مواد در منزل قابل رؤیت اند. شما درباره خوردن چیزی که نمی بینید فکر نمی کنید. این وضعیت ممکن است علت آن باشد که چرا ۸۵ درصد آمریکایی ها به اندازه کافی سبزی و میوه نمی خورند.

اگر سبزی ها و میوه جات در جامیوه ای پایین یخچال پنهان شده باشند، این محصولات مفید دور از چشم و ذهن خواهد بود. همین حقیقت در مورد انباری آشپزخانه هم وجود دارد. در گذشته، عادت داشتم یک قفسه پر از بیسکوییت کراکر نمکی و چیپس مقابل چشمم در انباری داشته باشم. طبیعتا زمانی که این بسته ها اولین چیزهایی بود که توجهم را جلب می کردند، اولین میان وعده من هم محسوب می شد. اکنون همان قفسه با غذاهای سالمی پر شده است که گرفتن تصمیم درست را راحت می کند. غذاهایی که روی میزهای منزل چیده شده وسوسه انگیزترند. هر دفعه که از کنار میز رد می شوید غذاها را می بینید و این به شما اجازه میدهد که تمام طول روز دهانتان بجنبد. بنابراین، برای بهبود وضع سلامت تان، به جای کراکر نمکی و آبنبات، مواد غذایی خوب مثل سیب یا پسته روی میزهای تان بچینید.

به جاهایی که در خانه غذاها را انبار کرده اید بروید. طوری چیدمان غذاها را تعیین کنید که بهترین انتخاب ها اولین چیزهایی باشند که می بینید و به راحتی به آنها دسترسی دارید، پس انتخاب های ضعیف تر را در جاهای دور از دسترس مخفی کنید تا احتمالا برای مدتی آنها را نبینید. حتی بهتر است که خانه را تمیز کنید و موادی را که ارزش غذایی کمی دارند، و میدانید که شما را وسوسه خواهند کرد دور بریزید.

 میوه ها، سبزی ها و غذاهای سالم را در یخچال در سطح دیدتان بچینید یا آنها را روی میز بگذارید. دیدن میوه و سبزی تازه ای که به طور مرتب می بینید به سادگی بذری در ذهن شما خواهد کاشت که برای میان وعده بعدی تان چه بخورید. این چیدمان به شما فرصتی می دهد تا در مقابل وسوسه های لحظه ای مقاومت کنید.

درحالی که راه می روید، سریع تر کار کنید کار کردن روی این کتاب خودش تجربه ای بود. درحالیکه تحقیقات نسبتا زیادی را درباره جنبه های بد نشستن مطالعه می کردم، بیشتر کارم را «نشسته» انجام میدادم. چیزی که وضعیت را مشکل تر می کرد این بود که چون من چندین کتاب نوشته ام، می دانستم که برای نوشتن این یکی هم باید بیش از مواقع عادی پشت میز تحریرم بنشینم، و البته این اصلا عجیب نبود که کمردردم همیشه زمانی که می نوشتم و ویرایش می کردم در بدترین حالت خودش بود. علاوه بر این، یک مطالعه جدید ارتباط محکمی بین شغل هایی که مستلزم پشت میزنشینی طولانی است و میزان ابتلا به سرطان پیدا کرده است. با انتخاب عنوان این کتاب فهمیدم که زمان انتخاب روشی جدید برای زندگی ام فرا رسیده است. تصمیم گرفتم میز کاری روی تردمیل نصب کنم

و این را هدف قرار دادم که کل کتاب را در حال راه رفتن بنویسیم. بنابراین، مانیتور کامپیوتر را جایی بالای تردمیل قرار دادم و برای آن یک صفحه دست ساز ساختم و صفحه کلید را روی آن گذاشتم، طوری که دست هایم به راحتی روی آن قرار بگیرد. از آن جا که این راه حل ارزان قیمتی بود، فهمیدم حتی اگر جواب هم ندهد، به امتحانش می ارزد.

برای مشاوره در زمینه کاهش سایز دائمی کلیک کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

1 × 1 =