پدیده همه گیر دیابت | دیابت نوع اول | رژیم غذایی دیابتی هاReviewed by Mehdi kh on Feb 3Rating: 5.0

در سال ۱۹۰۰، کمتر از یک درصد جمعیت ایالات متحده مبتلا به بیماری قند بودند. برآورد این میزان تا سال ۲۰۰۰، رقم ۷ تا ۸ درصد است. به بیان دیگر، از هر ۱۲ نفری که در ایالات متحده زندگی می کنند، یک نفر به دیابت مبتلاست.

برای مشاوره در زمینه لاغری با متخصصان کلینیک رسپینا تماس بگیرید.

پدیده ی همه گیری دیابت

«همه گیری» دیابت پدیده ای جهانی است. مصرف متداول قند هم همین طور است. بیش از ۱۰۰ میلیون نفر در همه کشورهای جهان به دیابت مبتلایند و این رقم تا سال ۲۰۱۵ به ۲۵۰ میلیون بالغ خواهد شد. هر سال بیماران دیابتی بیشتر و بیشتر می شوند و درصد افراد مبتلا به دیابت رو به افزایش است.

وقوع بیماری دیابت در تمام گروه ها، با بالا رفتن سن و نیز با چاقی افزایش پیدا می کند. نسبت افراد دیابتی در میان سرخپوستان پیما در جنوب غربی ایالات متحده از تمام مردم جهان بالاتر است. همان طور که در فصل دهم گفته خواهد شد.

وقتی به جای گندم دانه کوچک سنتی با خوشه های لیفی، گندم دانه درشت پیوندی به حوزه مصرف وارد شد، میزان بیماری دیابت در میان سرخپوستان «پیما» تا ۵۰ درصد بالا رفت. زیرا شاخص های گلیسمیک بسیاری از غذاهای سنتی سرخپوستان «پیما» در مقایسه با گندم دانه درشت پیوندی (که حاوی کربوهیدرات های بسیار ریز تبدیل شده اند) پایین بود و بنابراین دستگاه های بدن آنها نمی توانست به طور کارآمدی از عهده بار سنگین افزایش ناشی از گندم پیوندی برآید.

درصد در مدت ۱۰ سال یک هشدار مهم

اگر در حال حاضر انسولین یا سایر داروهای دیابتی مصرف می کنید و می خواهید روش تغذیه قند ستیز را شروع کنید، حتما با پزشک خود مشورت کنید زیرا در این حال احتمالا به همان میزان قبل به دارو نیاز نخواهید داشت.

به احتمال بسیار زیاد، به همان مقدار قبلی هم انسولین برایتان لازم نخواهد بود. اگر بیمار دیابتی نوع دوم باشید، در صورت پیروی دقیق از این رژیم غذایی، این امکان کاملا وجود دارد که اصلا هیچ نیازی به انسولین نداشته باشید.

حال ببینیم موضوع در خصوص بیماران دیابتی نوع اول (دیابت های جوانان) که بدن آنان انسولین زیادی تولید نمی کند، بر چه منوال است؟

آیا این رژیم غذایی برای آنان مؤثر است؟

پاسخ این پرسش مثبت است. اگر این بیماران غذاهایی را نخورند که از نظر کربوهیدرات های تصفیه شده یا تبدیل شده غنی اند و نیاز فراوانی به انسولین ایجاد می کنند، به انسولین اضافی به میزان زیادی جهت حفظ قند خون در حالت طبیعی نیاز نخواهند داشت.

البته یک فرد دیابتی نوع اول

همیشه به مقداری (دوزی مشخص) انسولین نیازمند خواهد بود. اما، همان طور که گفته شد، غذا خوردن به روش یادشده، نیازی پایین تر از حد متوسط را نسبت به انسولین موجب می شود و قطعا سالم تر است. به یاد داشته باشید که بدن ما براساس رژیم های غذایی که نیاز فراوانی برای بالا بودن سطح انسولین به وجود می آورند، تحول و تغییر پیدا نکرده است.

قبلا در باره دیابت دوران آبستنی صحبت کردیم. گرچه این دیابت موقتی است، ولی نمایانگر این گرایش است که مادرانی از این دست مستعد ابتلا به دیابت نوع دوم هستند. به مرور زمان، ۵۰ تا ۷۰ درصد بیماران دیابت آبستنی به دیابت نوع دوم مبتلا می شوند. در نزد افراد چاق قبل و یا بعد از دوران بارداری، درصد ابتلا بالاتر است.

نکته حائز اهمیت از این قرار است که دیابت آبستنی اگر معالجه نشود می تواند بر مادر و نیز کودک هنوز زاده نشده، تأثیر ژرفی بر جای نهد. همه مادران حامله باید بین بیست و چهارمین تا بیست و هشتمین هفته حاملگی آزمایش شوند. دیابت دوره آبستنی اگر درمان نشود ممکن است بر مادر و نیز جنین تأثیر ژرفی بگذارد.همان طور که نشان داده شد، ۱۵۰۰ سال پیش شکر تصفیه شده وجود نداشت.

به همین ترتیب میوه های پیوندی درشت و شیرین، ریشه های آبدار (مانند هویج) و محصولات برگرفته از غلات که محتوای سبوس آنها به مراتب کمتر و شاخص قندشان خیلی بالاتر است، و همچنین آرد بسیار ریز گندم و دانه های دیگری چون برنج سفید امروزی، وجود نداشت.

آمریکایی ها به طور متوسط به ازای هر نفر در یک سال تقریبا ۶۷ کیلو شکر تصفیه شده مصرف می کنند (یعنی تقریبا بیش از ۱۵۰ گرم برای هر نفر در هر روز). به این میزان مصرف مقادیر زیادی از کربوهیدرات های بدون پوست، با سبوس خیلی کم و شاخص گلیسمیک بالا را اضافه کنید؛ به علاوه، به افرادی برمی خوریم که نسبت به سیستم گوارشی کوچک خود مقدار گلوکز زیادی مصرف می کنند.

آیا مصرف قند (کربوهیدرات ها موجب ابتلا به دیابت می شود یا آن را تشدید می کند؟

قطعا دیابت را تشدید می کند و آمارهای اخیر قوية حاکی از این واقعیت اند که مصرف بیش از حد قند، مستقیم یا غیرمستقیم، سبب دیابت می شود و یا دست کم آغاز دیابت را تسریع می کند؛ زیرا سبب می شود که بسیاری از افراد دچار چاقی شوند و یا بدن آنها نسبت به انسولین مقاوم شود (در این موارد انسولین نمی تواند وظیفه طبیعی خود را که کمک به رساندن قند به سلول هاست انجام دهد.

در نتیجه، باعث بالا رفتن قند خون و نیاز به مصرف انسولین بیشتر می شود. حالا این آمار را بررسی کنیم. میزان دیابت در ایالات متحده از ۱۹۵۸ تاکنون بیش از سه برابر شده و این امر با افزایش مصرف قند ارتباط تنگاتنگی دارد چه چیز دیگری مصرف می کنیم که از نظر مقدار، با آنچه اجداد نزدیکمان می خوردند تفاوت فاحش دارد. قطعا، این ماده غذایی چربی نیست.

زیرا در واقع درصد چربی مصرفی هر نفر از اواخر دهه ۱۹۷۰، از ۴۰ درصد به ۳۳ درصد کاهش یافته و مهم تر این که مصرف واقعی به گرم برای هر شخص در هر روز از ۸۵ گرم به ۷۳ گرم پایین آمده است (۱۶ درصد کاهش). با این همه، میزان چاقی از اواخر دهه ۱۹۷۰ تاکنون دو برابر شده، و وزن افراد حدود ۵ / ۵ تا ۶ کیلو نسبت به زمانی که چربی بیشتری مصرف می کردند، بالا رفته است.

مصرف بیش از حد قند، قطعا دیابت را تشدید می کند و حتی احتمالا موجب ابتلا به آن می شود یا دست کم زمان ابتلا به دیابت را جلو می اندازد. چون درصد بیشتری از افراد چاق به دیابت مبتلا می شوند و امروزه تعداد بیشتری اشخاص چاق یافت می شوند، پس جای شگفتی نیست که میزان مبتلایان به دیابت از ۱۹۵۸ تاکنون سه برابر شده است.

برای مشاوره رایگان در زمینه لاغری موضعی تماس بگیرید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

4 × 3 =