دیابت نوع دوم | وضعیت انسولین در بدن در هنگام رژیم غذاییReviewed by Mehdi kh on Feb 3Rating: 5.0

آغاز کار از طریق رژیم غذایی و یا رژیم غذایی به اضافه مصرف داروهای خوراکی قابل معالجه اند. هنوز هم رژیم غذایی مهمترین شیوه درمان برای همه نوع بیماری های قندی به شمار می آید. کتاب مواد قندی مهاجم نوعی روش غذایی را توصیه می کند که برای همه نوع بیماری های قند مفید و مؤثر است.

برای مشاوره در زمینه لاغری تماس بگیرید.

می دانستیم که روش تغذیه توصیف شده در این کتاب، باید برای همه بیماران دیابتی مفید باشد. واکنش آنها که از روش توصیه شده در این کتاب پیروی کرده اند، انتظارات و امیدهای ما را افزون کرده است. بسیاری از مبتلایان به دیابت نوع دوم، مشاهده کرده اند که گلوکز (قند) خون آنها به حد طبیعی ۹۰ تا ۱۱۰ میلی گرم در هر یک دهم لیتر بازگشته است.

وضعیت بیماران مبتلا به دیابت نوع دوم

ملاحظه شده است که برخی بیماران مبتلا به دیابت نوع دوم که نیاز به انسولین داشتند، تا آن حد بهبود یافته اند که دیگر تزریق انسولین برای آنها ضروری نبوده است. مورد مشروح در زیر، نمونه ای است که مشخص می کند این روش غذا خوردن در یک بیمار دیابتی نزدیک به مرز چه اثری می تواند داشته باشد.

جو کانیزارو که فردی اهل اقتصاد و کسب و کار و در توسعه نیواورلئان آدمی برجسته است، اخیرا مابین تجربیات خود با تجربه کاربرد رژیم غذایی توصیه شده در این کتاب رابطه برقرار کرد.

او می گوید:

«هفته گذشته آزمایش سالیانه پزشکی خود را انجام دادم، پزشک معالجم، پس از پایان آزمون های متداول گفت:, جو راستش را بگو در این مدت چه کار کرده ای؟، جواب دادم: نمی دانم دکتر، چه عیب و ایرادی پیدا کرده ام؟، دکتر گفت: هیچ. شش سال بود که به تو میگفتم، بیمار دیابتی نزدیک مرز هستی.

اما این دفعه قند خونت طبیعی است.، جواب دادم: کاری نکرده ام، جز این که روش غذا خوردن خود را با روش تازه ای که در کتاب مواد قندی مهاجم توصیه شده است تطبيق داده ام.،»بسیاری از بیماران دیابتی با پیروی از این رژیم غذایی دیگر نیازی به مصرف قرص یا تزریق انسولین نداشتند.

نمونه خوب دیگری از موفقیت یک دیابتی نوع دوم که به داروی خوراکی نیاز داشت «دکتر جان کریسپ» رییس دانشکده مهندسی دانشگاه نیواورلئان است. رییس دانشگاه، «دکتر گری گوری اوبرین»، که نگران سلامت دکتر کریسپ بود، نسخه ای از این کتاب را به او هدیه کرد.

دکتر کریسپ

پس از پیروی از روش غذایی توصیه شده در این کتاب متوجه می شود دیگر به خوردن قرص نیاز ندارد و وضع سلامت او به طور چشمگیری بهبود یافته است. حال بگذارید در باره تجربه «جری کراودر»، بازنشسته ای از اهالی هوستون تگزاس، صحبت کنیم. جری ۷۲ ساله، سنگین وزن و بیمار دیابتی قدیمی بود.

یک نسخه از کتاب حاضر را قبل از چاپ (به صورت ماشین نویسی شده) به او دادیم، زیرا می دانستیم مبتلا به دیابت است و روش تغذیه توصیه شده در این کتاب برای او سودمند خواهد بود. شصت روز بعد، یکی از مؤلفان این کتاب «جری» را ملاقات کرد و از او در باره تندرستی اش پرسید.

وی پاسخ داد که حدود ۱۴ کیلو وزن کم کرده، ولی امر میمونی که برایش پیش آمده این است که این رژیم غذایی او را از تزریق انسولین نجات داده است. می گفت که به مدت دو سال و نیم هر روز صبح ۲۸ واحد N Humulinتزریق می کرده است، اما حالا دیگر به آن نیازی ندارد.

به گفته وی، پزشکش گفته: «جری، قند خون تو هنگام شروع تزریق انسولین ۲۴۰ بود، اما اکنون ۱۲۸ است. تو اکنون یک بیمار دیابتی دم مرز هستی و به این تزریقات نیازی نداری.»لوزالمعده بیمار دیابتی یا به میزان مناسبی انسولین نمی سازد و یا این که بدن این بیمار به روش مؤثری به انسولین پاسخ نمی دهد. د

ر نتیجه بدن شخص بیمار به انسولین بیشتری برای حفظ سطح قند خون نیاز دارد و با این رژیم غذایی میزان انسولین کنترل می شود. اینها ماجراهای موفقیت افراد است. مفهوم این موفقیت برای «جری» و همه افراد مشابه

او که به نتیجه واحدی رسیده اند، چیست؟

اگر بیماران دیابتی (گیریم که نه همه، اما بیشترشان در مقابل انسولین مقاوم اند، یعنی انسولین در آنان نتیجه مثبت ندارد) بتوانند قند خون خود را در نزدیکی سطح طبیعی حفظ کنند و به نحوی غذا بخورند که به ترشح اندکی انسولین نیاز داشته باشند؛ آنان به طور مفیدی بر جلوگیری از فرایند تخریب قدرت دید، کلیه ها، اعصاب، و دستگاه جریان خون خود تأثیر خواهند نهاد.

بیماران دیابتی میتوانند از طریق روش تغذیه، که نیاز به انسولین زیادی را نمیطلبد، به این هدف دست یابند. این یکی از پیام های عمده کتاب حاضر به خواننده خودش است. چرا این رژیم غذایی (ویا این روش غذا خوردن برای بیماران مبتلا به بیماری قند تا این حد مؤثراست؟

باید دانست که یا لوزالمعده بیمار دیابتی به میزان مناسبی انسولین نمی سازد و یا این که بدن این بیمار به روش مؤثری به انسولین پاسخ نمی دهد. غالبأ عامل مقصر مقاومت در مقابل انسولین است. مقاومت در مقابل انسولین یعنی این که بدن شخص دیابتی برای حفظ سطح قند خون در حالت طبیعی، به انسولین بیشتری نیاز دارد تا بدن فردی غیردیابتی که هر دو دقیقا غذای مشابهی را صرف کرده اند.

بیماران مبتلا به دیابت که از رژیم غذایی توصیه شده در این کتاب پیروی می کنند، احتمالا کمتر خارج از کنترل خواهند بود تا افرادی که رژیم های غذایی مختص افراد دیابتی را که به طور سنتی توصیه شده است، می خورند.بیماران دیابتی نباید چنان غذا بخورند که نیاز به انسولین را به نحو چشمگیری بالا ببرند.

آسیب های بیماران مبتلا به قند

در افراد مبتلا به بیماری قند غالبا به کلیه ها، چشمان، اعصاب و دستگاه قلب و عروقشان آسیب وارد می آید. این امر کاهش جریان خون را منجر می شود که در نهایت به از بین رفتن حس در نوک انگشتان دست و پا می انجامد.

هر چند هدف از تزریق انسولین، کنترل قند خون بالا در نزد بیمار دیابتی نوع دوم است، ولی غالبأ کارآمد نیست. تزریق انسولین در فواصل تعیین شده انجام می گیرد که غالبا به طور دقیق با نیاز ناشی از مصرف مقادیر متفاوت غذاهای مختلف همزمان نیست.

لوزالمعده ای وظیفه خود را در بدن به درستی انجام میدهد که از انسولین به طور طبیعی استفاده می کند، دقیقا مقدار انسولین مورد نیاز خود را در زمان مناسب و دقیق ترشح و آن را وارد جریان خون می کند. این دقت هنوز با وسایل مکانیکی که انسولین را وارد بدن می کنند قابل اجرا نیست.

بنابراین، بیمار دیابتی نباید چنان غذا بخورد که نیاز به انسولین را به نحو چشمگیری بالا می برد. شدیدترین آسیب در بیماران دیابتی غالبأ وقتی پیش می آید که سطح قند خون در آنان در اکثر مواقع خارج از وضعیت تعادل قرار می گیرد. رژیمی غذایی که از نظر قند و محصولات تبدیلی آرد شده) غلات در حد پایینی قرار دارد، قند خون را به مقدار زیادی بالا نمی برد، بنابراین شخص را به اندازه مواد قندی در معرض خطر آسیب به اندام ها قرار نمی دهد.

برای مشاوره در زمینه لاغری با متخصصان ما تماس بگیرید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهارده − 3 =