در این مقاله به بررسی علل شیوع بیماری دیابت می پردازیم و اینکه چرا این بیماری انقدر گسترش پیدا کرده و چه فعالیت هایی و چه کار هایی باعث جلوگیری از گسترش این بیماری می شود.

افزايش شيوع بیماری دیابت ناشي از تغييرات مستمر در سبک زندگي از قبيل؛ رژيم غذايي نامناسب، عدم فعاليت فيزيكي و چاقي و استرس ميباشد، که اغلب با شهرنشيني، مكانيزه شدن و صنعتي شدن ارتباط دارد. توسعه شهرنشيني، زندگي در جهان صنعتي و کنترل بيماريهاي واگيردار همراه با تغيير در ساختار سني جامعه در جهت پير شدن، جمعيت ما را هر چه بيشتر با افزايش بروز و شيوع بيماريهاي مهم غيرواگير مانند سرطان ها ، بيماريهاي عروق قلب، سكته مغزي و ديابت و عوامل خطرساز آنها روبرو خواهد کرد. این مطالعه با هدف تاثیر سبک زندگی بر ارتقای زندگی بیماران دیابتی انجام شد.

 کیفیت زندگی در بیماران دیابتی

بیماری دیابت

داراي اهمیت بوده و عدم مراقبت از خود، کنترل نامناسب آن و افزایش عوارض دیابت منجر به کاهش کیفیت زندگی میگردد. 5/3-5/1 درصد جمعیت کل جهان درگیر این بیماري هستند. که تغییر در سبک زندگی میتواند بر کیفیت زندگی بیماران تأثیر گذارد و اصلاح کیفیت زندگی نه تنها براي بیماران دیابتی سودمند و با ارزش است بلکه سبب کاهش هزینه هاي مراقبت بهداشتی و پزشکی مرتبط با آن میشود.

زیرا شیوع دیابت ناشی ار تغییرات مستمر در سبک زندگی از قبیل رژیم غذایی نامناسب، عدم فعالیت فیزیکی و چاقی و استرس بوده که اغلب با شهرنشینی، مکانیزه شدن و صنعتی شدن ارتباط دارد به عبارتی بسیاري از مشکلات بیماران دیابتی با مشاوره صحیح و تغییر در رژیمهاي غذایی و سبک زندگی قابل پیشگیري میباشد. دیابت میتواند زندگی بیماران را تحت تأثیر قرار دهد و باعث ایجاد محدودیتهایی در کار، زندگی اجتماعی، ارتباط خانوادگی، ارتباط جنسی و فعالیتهاي تفریحی گردد.

با توجه به یافته های مطالعه اصلاح رفتار  و تغییر سبک زندگی  می تواند در کاهش عوارض در بیماران دیابتی نقش داشته باشد. در نتیجه تدوین راهبردهای طولانی مدت با هدف سبک زندگی سالم در این بیماران توصیه میگردد و در این راستا کارکنان مراکز بهداشتی درمانی دیابت بخصوص پرستاران با تشویق بیماران به کاربرد سبک ها و روش های کارآمد مقابله با تنش در ارتقای خودمراقبتی بیماران دیابتی و سازگاری با این بیماری مزمن گام مناسبی بردارند.

بیماری دیابت ملیتوس

 ديابت مليتوس يک مشكل بهداشتي مهم و پرهزينه است که تقريباً تمام گروههاي سني را در تمام کشورها تحت تا ثير قرار ميدهد. ديابت به دليل هيپرگليسمي موجب عوارض متعددي ميشود. به طوريکه تقريبا چهار ميليون مرگ سالانه بعلت عوارض مربوط به ديابت اتفاق ميافتد که در حدود 9 درصد مرگهاي سراسر جهان ميباشد . اين عوارض شامل بيماريهاي قلبي عروقي، حملات قلبي، سكته مغزي،  مشكلات کليوي، قطع غيرتروماتيک اندامهاي انتهايي، رتينوپاتي، نفروپاتي،  نوروپاتي، کوري و کاهش طول عمر بيماران ميباشد.

افزايش شيوع دیابت ملیتوس ناشی از تغييرات مستمر در سبک زندگي

رژيم غذايي نامناسب، عدم فعاليت فيزيكي و چاقي و استرس ميباشد، که اغلب با شهرنشيني، مكانيزه شدن و صنعتي شدن ارتباط دارد. توسعه شهرنشيني، زندگي در جهان صنعتي و کنترل بيماريهاي واگيردار همراه با تغيير در ساختار سني جامعه در جهت پير شدن، جمعيت ما را هر چه بيشتر با افزايش بروز و شيوع بيماريهاي مهم غيرواگير مانند سرطان ها ، بيماريهاي عروق قلب، سكته مغزي و ديابت و عوامل خطرساز آنها روبرو خواهد کرد.

براي پيشگيري از بیماری ديابت نوع 2

بیماری دیابت

تغذيه صحيح، تحرک کافي و دوري از استرس ميتواند مفيد باشد. عادات تغذيه اي نامناسب و کمبود فعاليت بدني در ايجاد و پيشرفت ديابت مؤثر است. تخمين زده مي شود که به ازاي هر20 درصد افزايش وزن بالاتر از وزن مطلوب، شانس ابتلا به ديابت نوع 2، دو برابر شود .تغيير در اين رفتارها بطور معني داري ميتواند خطر مربوط به بيماريهاي مزمن از قبيل چاقي، بيماريهاي قلبي عروقي، ديابت و غيره را کاهش دهد. باتوجه به شيوع روزافزون، عوارض، هزينه هاي درماني و غيردرماني ديابت و بار اين بيماري و نيز محدوديت منابع تأمين کننده نيازهاي بهداشتي درماني جامعه، ديابت يكي از  اولويت هاي بهداشتي درماني جهان و به ویژ ه کشور ما بوده و  اتخاذ اقداماتي مؤثر در جهت پيشگيري و درمان ديابت به منظور کاهش اين بيماري و عوارض ناشي از آن ضروري ميباشد .

بیماری متابولیکی دیابت

ممکن است که با هیپرگلیسمی مزمن ناشی از نقص در ترشح انسولین، عملکرد انسولین و یا هر دو و نقص در متابولیسم کربوهیدراتها، چربی و پروتئین همراه باشد. در دهه اخیر شیوع و بروز دیابت افزایش یافته که این افزایش میتواند به علت افزایش طول عمر، تغییر معیارهای تشخیصی، افزایش تشخیص بیماری دیابت، عوامل محیطی و رفتاری مؤثر بر دیابت باشد.

گستردگی دیابت نوع 2 سبب شده که این بیماري به عنوان یک بیماري همه گیر و یکی از دلایل مرگ و میر خصوصاً در کشورهاي در حال توسعه شناخته شود.خودمدیریتی فرآیندی فعال و عملیاتی است که برعهده خود بیمار است و مجموعه ای از رفتارهای تعریف شده است که بیماران مبتلا به دیابت، برای دستیابی به کنترل دیابت در زندگی روزمره خود انجام میدهند.

اتخاذ رفتارهای خودمدیریتی از قبیل نگهداری مناسب قند خون در محدوده طبیعی، تبعیت از رژیم و برنامه مراقبتی و درمانی، خودتنطیمی و داشتن زندگی سالم با دیابت برای پیشگیری از عوارض کوتاه مدت و طولانی مدت ضروری است.  دراین راستا، طبق گزارش سازمان جهانی بهداشت با تغییر و اصلاح سبک زندگی، میتوان با بسیاری از عوامل خطرساز ایجاد کننده مرگ ومیر مقابله کرد.

سبک زندگی و بیماری دیابت

بیماری دیابت

سبک زندگی، عملاً درحال تحقق یافتن و دربردارنده طیف کامل فعالیتهای زندگی روزمره است. این فعالیتها و رفتارها شـامل عادات غذایی، خواب و استراحت، فعالیـت بـدنی و ورزش، کنتـرل وزن، استعمال دخانیات میباشد.  نداشتن سبک زندگی سالم، با افزایش مرگ ومیرهمراه است و کسانی که سبک زندگی سالمی دارند، امید به زندگی بالاتر و کیفیت زندگی بهتری خواهند داشت.

این فعالیتها و رفتارها شـامل عادات غذایی، خواب و استراحت، فعالیـت بـدنی و ورزش، کنتـرل وزن، استعمال دخانیات میباشد.  نداشتن سبک زندگی سالم، با افزایش مرگ ومیرهمراه است و کسانی که سبک زندگی سالمی دارند، امید به زندگی باالتر و کیفیت زندگی بهتری خواهند داشت. مطالعات نشان داده است که بیش از 5/0 درصد مرگ ومیردر ایالت متحده آمریکا به سبک زندگی ناسالم مرتبط است.

داشتن اطلاعات کافی گام موثری برای کنترل بهتر دیابت میباشد لذا دستیابی بیماران مبتلا به دیابت به اطلاعات مورد نیاز، به آنان کمک میکند که با اتخاذ تصمیم مناسب کنترل بیشتری بر محیط اطراف داشته باشند آموزش حفظ و ارتقاء سلامتی یکی از راهکارهای اولیه برای کمک به مردم جهت تغییر عادات غلط است که در سطوح وسیع و متنوعی از جامعه اجرا میشود

پیشرفت و توسعه یک جامعه در تمامی ابعاد آن مستلزم داشتن نیروي انسانی پویا و سالم است و سلامتی وابسته به فاکتورهاي زیادي است که سبک زندگی در این میان نقش بسیار مهمی را ایفا می کند. سازمان جهانی بهداشت سبک زندگی را براساس الگوهاي مشخص و قابل تعریف رفتار می داند که از تعامل بین ویژگیهاي شخصی، برهمکنش روابط اجتماعی، شرایط محیطی و موقعیتهاي اجتماعی حاصل میشود.

دیابت یک بیماري مزمن است

که نوع سبک زندگی در ایجاد آن تأثیر داشته و در نهایت این بیماري بر نحوه ي کیفیت زندگی بیماران تأثیر گذاشته و سبب کاهش آن میشود. کیفیت زندگی به عنوان درك و احساس افراد و گروه ها از این که نیازهایشان برآورده شده و فرصتی براي دسترسی آنها به آرزوها و خواسته هایشان تعریف شده است. کیفیت زندگی یک عامل چند بعدي و ذاتی است که ترکیبی از عوامل شناختی (رضایت) و احساسی (شادي) میباشد.

کیفیت زندگی در بیماران دیابتی داراي اهمیت بوده و عدم مراقبت از خود، کنترل نامناسب آن و افزایش عوارض دیابت منجر به کاهش کیفیت زندگی میگردد. 5/3-5/1 درصد جمعیت کل جهان درگیر این بیماري هستند. که تغییر در سبک زندگی میتواند بر کیفیت زندگی بیماران تأثیر گذارد و اصلاح کیفیت زندگی نه تنها براي بیماران دیابتی سودمند و با ارزش است بلکه سبب کاهش هزینه هاي مراقبت بهداشتی و پزشکی مرتبط با آن میشود.

زیرا شیوع دیابت ناشی ار تغییرات مستمر در سبک زندگی از قبیل رژیم غذایی نامناسب، عدم فعالیت فیزیکی و چاقی و استرس بوده که اغلب با شهرنشینی، مکانیزه شدن و صنعتی شدن ارتباط دارد به عبارتی بسیاري از مشکلات بیماران دیابتی با مشاوره صحیح و تغییر در رژیمهاي غذایی و سبک زندگی قابل پیشگیري میباشد. دیابت میتواند زندگی بیماران را تحت تأثیر قرار دهد و باعث ایجاد محدودیتهایی در کار، زندگی اجتماعی، ارتباط خانوادگی، ارتباط جنسی و فعالیتهاي تفریحی گردد.

تاثیر فعالیت فیزیکی و رژیم غذایی بر بیماری دیابت

بیماری دیابت

امروزه اثرات مثبت فعالیت فیزیکی منظم و رژیم غذایی مناسب در کنترل و پیشگیري از دیابت مورد تأئید قرار گرفته است به طوري که سه عامل انجام فعالیت فیزیکی، رعایت رژیم غذایی و تزریق انسولین سه رکن اساسی در درمان و کنترل این بیماري مزمن و شایع محسوب می شود. مطالعات متعدد نشان میدهد که بیش از 80 درصد افراد مبتلا به دیابت فعالیت فیزیکی کافی ندارند و کاهش فعالیت بدنی منجر به افزایش مقاومت به انسولین به عنوان یک عامل مشخص پیشرفت دیابت نوع 2 محسوب میشود.

دیابت ملیتوس در افزایش قابل توجه میزان مرگ و میر و شدت بیماري نقش دارد که با تشخیص و درمان به موقع میتوان آن را کاهش داد. هزینههاي مستقیم پزشکی مانند بستري شدن در بیمارستان، خدمات سرپایی و مراقبتهاي پرستاري در منزل زیاد است و هزینه هاي غیرمستقیم مانند ناتوانی، از دست دادن شغل و مرگ زودرس نیز به همان نسبت بالا است. متوسط هزینه هاي پزشکی افراد مبتلا دو برابر کسانی است که به این بیماري مبتلا نیستند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *