پاسخ به سوالات متداول تغذیه مواد غذاییReviewed by Mehdi kh on Jun 12Rating: 5.0

برای خارش بدنم، به ویژه کف پایم چه می توانم بکنم؟

 خارش می تواند نشانه ای از مشکل کبد باشد. زمانی که کبد دیگر نمی تواند هیستامین ها را تجزیه کند، شما خارش را تجربه می کنید. من توصیه می کنم دو اسید آمینه را مصرف کنید؛ یکی گلیسین نامیده می شود و دیگری تورین. هر دوی این ها عملکرد کبد را بهبود می دهند.

از خوردن این مواد غذایی خسته شده ام و دلم می خواهد میان وعده هایی بجز سیبه آجیل و سبزیجات بخورم. چه کار کنم؟

کراکر چاودار ترد از کراکر گندم بهتر است و آعشته کردن آنها در مقداری پنیر بری وضعیت را بهتر هم خواهد کرد. همچنین می توانید آن ها به حمص (در زبان عربی حمص، یعنی نخود)، سالسا یا پنیر آب شده هم آغشته کنید. نان ترد سبوس دار هم پیشنهاد دیگری است؛ این کراکرها میزان کربوهیدرات بسیار پایین و فیبر بالایی دارند. یا می توانید پنیر بری به همراه گردو بخورید. آن را با آجیل ها در فر بگذارید، میان وعده یا وعده غذایی بسیار خوبی خواهد بود. پیشنهاد بعدی، ترکیب ماست یونانی (ساده) با مقداری گردو و کمی عسل است. همچنین می توانید گاهی اوقات کیک پنیر کم کربوهیدرات من را هم امتحان کنید. دستور پخت آن را در پایان فصل پیدا خواهید کرد.

چرا در این برنامه کالری ها را در نظر نگرفتید؟

به نظر من میزان اثربخشی کالری ها که واحد انرژی در مواد غذایی هستند، در مقایسه با تاثیرات هورمونی ناشی از مصرف مواد غذایی و انجام فعالیت های مختلف ناچیز می باشد. بیایید برای مثال چربی را بررسی کنیم. چربی در مقایسه با دیگر مواد غذایی کالری بیشتری دارد، اما چربی هورمون های چربی ساز را تحریک نمی کند. با این حال، کربوهیدرات ها مانند نان و پاستا می توانند هورمون های چربی ساز را تحریک کنند. کاهش کالری می تواند توسط تحریک هورمون استرس کورتیزول موجب اضافه وزن طولانی مدت شود؛ کورتیزول قند را در خون آزاد کرده و انسولین را تحریک می کند تا قند را به چربی تبدیل نماید. به همین دلیل افرادی که رژیم کم کالری می گیرند بعد از مدتی، اضافه وزن بیشتر پیدا می کنند .

به نظر می رسد که تاکیدی بر خطرات ناشی از چربی نکرده اید. چرا؟

بدون شک، چربی های هیدروژنه بد هستند. اما هم هورمون های ذخیره چربی و هم هورمون های چربی سوز، ، با چربی ها علیرغم داشتن کالری بالا به عنوان ماده خنثی برخورد می کنند.

راهی وجود دارد که هر چه سریع تر از شر چربی سلولیتی رانهایم خلاص شوم؟

این موضوع اغلب مشکل یک بدن تخمدانی است. این وضعیت می تواند به دلیل وجود دو مشکل بوجود آمده باشد: (1) استروژن بیش از حد یا (۲) احتباس مایع در سیستم لنفاوی در ناحیه بیرونی ران. اگر چشم های شما پف کرده و احساس کلی متورم بودن می کنید به احتباس مایعات مظنون شوید. در این حالت اگر اطراف ناف خود را فشار دهید، معمولا کمی درد را به علت متراکم شدن غدد لنفاوی احساس می کنید. احتباس آب با انجام برنامه بهبود کبدی رفع می شود. پتاسیم بالا در این مواد غذایی، سدیم را به تعادل می رساند. مهم این است که از شیرین کننده های مصنوعی و مواد غذایی شیمیایی اجتناب کرده و تا جایی که امکان دارد طبیعی بخورید. فیبرون ها و کیست های تخمدان می توانند استروژن بیش از حد تولید کنند؛ البته مصرف قرص های ضد بارداری و HRT نیز همین کار را انجام می دهند. هورمون های رشد موجود در گوشت ها هم می توانند حاوی استروژن باشند. مطمئن شوید تا جای ممکن همه خوراکیهایتان ارگانیک و بدون هورمون هستند. نکته دیگر برای حل این مشکل، افزایش بیشتر گردش خون توسط انجام ورزش های پایین تنه به نسبت بالا تنه است. افزودن پروتئین به رژیم غذایی نیز می تواند احتباس آب را کاهش دهد. اما یادتان باشد تنها زمانی که برنامه بهبود کبدی را به اتمام رساندید، پروتئین را اضافه کنید. وزن من با این رژیم اضافه شد. این به چه معنا است؟ این بدان معناست که شما در حال ساخت عضلات بیشتر هستید. عضلات از چربی ها سنگین تر هستند. این بدان معنی هم هست که هورمون کورتیزول، قبلا پروتئین عضلات شما را تخریب کرده و نیاز به ساخت پروتیینی ضرورت یک برنامه ی درمانی است.

پیشرفت من متوقف شده و دیگر وزن کم نمی کنم. چکار باید کرد؟

بعد از اتمام برنامه بهبود کبدی، زمانی که به رژیم غذایی نوع بدن خود انتقال پیدا می کنید، کاهش وزن برخی افراد متوقف می شود. اگر این اتفاق افتاد، به برنامه بهبود کبدی برگردید و مدت بیشتری در آن بمانید. این چیزی است که کبد نیاز دارد. هر چه سوخت و ساز شما بدتر باشد، باید رژیم غذایی سختگیرانه تری رعایت کنید. به همین دلیل نمی توانید همه چیز را در حد تعادل یا اینجا و آنجا مقداری شیرینی مصرف کنید.

همچنین ممکن است شما وزن ناشی از احتباس آب بدن خود را از دست داده باشید و شروع به سوزاندن چربی که فرایندی بسیار کند است، کرده باشید (یک یا دو کیلوگرم در هفته). باید ببینید میزان انرژی شما افزایش پیدا کرده یا نه؛ چون این اتفاق یک شاخص بهبودی است. اگر افزایش پیدا کرد، به برنامه تان ادامه دهید؛ در نهایت و به تدریج سطح شاخص های سلامتی بالاتر رفته و وزن هم کاهش پیدا می کند. اگر انرژی شما تغیری نکرد، به رژیم غذایی تان نگاه کنید که چه چیزی مصرف می کنید که مانع کسب و حفظ سلامت شماست. معمولا این موارد محدود به چیز ساده ای مانند نوشیدن یک لیوان شراب شب، یا خوردن مقدار اندکی شیرینی است. یک چیز که باید بفهمید این است که سال ها رژیم غذایی بد داشتید، پس مدتی طول می کشد تا سلامتی شما برگردد. من بیماری داشتم که ۵۰ سال رژیم غذایی بدی داشت. نمی توانستیم انتظار داشته باشیم که طی چند ماه سلامتی او برگردد. برای سرعت بخشیدن به همه چیز باید ورزش بیشتری را به برنامه روزانه تان اضافه کنید. هر چه استرس تان بیشتر باشد، نیاز بیشتری به ورزشهوازی خواهید داشت (ضربان پالس پایین، استقامتی).ورزش بی هوازی انجام ندهید (ضربان پالس بالا، مقاومتی). همچنین نیاز به اضافه کردن چربی بیشتر و به صفر رساندن مصرف قند در برنامه غذایی تان دارید. کره حیوانی یا کره نارگیل غذاهای فوق العاده ای برای گنجاندن در رژیم غذایی هستند که وقتی تحت تاثیر استرس قرار بگیرید، می توانند هورمون های غدد آدرنال را تغذیه کند.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

چهارده − 4 =